သမိုင္း ထဲက ျမန္မာ ျပည္သား (၂၅)
ေက်ာက္စာ ထဲက ပုဂံ (၇)
နာေတာင္မ်ာ (၁၂၁၁- ၁၂၃၁ ေအဒီ)
နာေတာင္မ်ာ ဟာ စည္သူ (၂) နဲ႔ စ၀္ျမကန္သည္ မိဖုရား တို႔ရဲ ႔သားေတာ္ ျဖစ္တယ္။ ေတာင္ဖႅင္သည္ လို႔ေရးၾကတဲ့ ေတာင္နန္းစံ ေဒ၀ီ မိဖုရား ေခါင္ႀကီး ကေမြးတဲ့ သားေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သူထီးနန္း ရလာပံုကို ေတြးဆ ၾကည့္သမွ် ကေတာ့ သူ႔ မိခင္ မ်ိဳးရိုး ထက္ပိုျမင့္ တဲ့ သီဟိုဠ္ မင္းသမီး ၀ဋံ သိကာ ကေမြးတဲ့ သားသံုးပါး (ရာဇ သူရ၊ ဂဂၤါသူရ နဲ႔ ပ်ံခ်ီ) တို႔ဟာ သူ႔ထက္ အသက္အားျဖင့္ မႀကီး တာက တစ္ ေၾကာင္း။ ပုဂံ နန္းေမြ ကို လူမ်ိဳးျခား ေသြးေႏွာ မင္းသား မ်ားဆက္ခံ ခြင့္ မရွိ လို႔ ၀ဋံ သိကာ ရဲ ႔သားေတြ ကိုနန္းေမြ မေပး ဘူးလို႔ မူလ ကတည္းက သေဘာတူ ထားတာ က တစ္ေၾကာင္း။ ေတာင္ညာစံ မေဟသီ မွာ သားေတာ္ မထြန္းကား တာက တစ္ေၾကာင္း၊ စည္သူ (၂) ကိုဆက္ခံ ဖို႔ အရည္ အခ်င္း ရွိတာ ကတစ္ေၾကာင္း၊ နဲ႔ အျခား အေၾကာင္းေၾကာင္း ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္း တို႔ေၾကာင့္ နန္းရ ခဲ့တာ လို႔ပဲ ေျပာရ ပါမယ္။
နာေတာင္မ်ာ နန္းရ ပံုကို ဇာတ္လမ္းဆင္ ထားတဲ့ ၀တၱဳ ေလးေတြ ရာဇ၀င္ႀကီး မွာေတြ႔ရ ပါတယ္။ နာေတာင္မ်ာ ဆိုတဲ့ ေက်ာက္စာပါ မင္းအမည္ ကိုအဖတ္မွား ၿပီး နန္းေတာင္းမ်ား လို႔ အဓိပၸါယ္ေကာက္ ရာက- နာရ ပတိ စည္သူ မင္းႀကီး ရဲ ႔ မိဖုရား (၇) ပါး မွာ မိဖုရားငယ္ ကေလး ျဖစ္တဲ့ စ၀္ျမကန္သည္ က မင္းႀကီးလက္မွာ ခူနာေပါက္စဥ္က ယုယစြာ ကုသ ၿပီး ျပည္ေပါက္ေအာင္ ပါးစပ္နဲ႔ စုပ္ေပးေၾကာင္း။ နန္းေတာင္းမ်ား ဟာသားေတာ္ မ်ားအနက္ အငယ္ဆံုး၊ မထင္ မရွား သားက ေလး ျဖစ္ေပမဲ့ စ၀္ျမကန္ ရဲ ႔ အၾကင္နာ ေရယဥ္ေၾကာ မွာ ေမ်ာသြားတဲ့ မင္းႀကီးဟာ မိဖုရား ေလးကို ခိုက္ခိုက္တုန္၊ သဲသဲ လႈပ္ အခ်စ္ေတြ ပြားၿပီး လိုရာဆုကို ေတာင္းေလေလာ့ လို႔ေျပာမိ ရာမွာ တခါထဲ သူ႔သား ကိုမင္းျဖစ္ေအာင္ ေတာင္းေတာ့ တယ္ဆိုပဲ။ ေတြ႔မေရွာင္ နန္းကိုေတာင္း လြန္းလို႔ နန္းေတာင္းမ်ား ေခၚတယ္ ဆိုၿပီး ခပ္တည္တည္ ဇာတ္လမ္း ဆင္လိုက္ ပါတယ္။ သားေတာ္ႀကီး ေလးပါး က နန္းေတာင္းမ်ား ကိုထီးနန္း အပ္တာကို သေဘာတူ ၾကည္ျဖဴ ပါသတဲ့။ ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေလးပါး ကို ၀န္ႀကီး အရာထား တိုင္ပင္ ၿပီးတိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ သြားလို႔ လႊတ္ေတာ္ ဆိုတဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းဟာ အဲဒီ အခ်ိန္ကစလို႔ ေပၚေပါက္ လာတယ္ လို႔လဲ ေနာက္ဆက္တြဲ ထည့္ပါေသးတယ္။ ဒီ ၀တၱဳသြား မွန္မမွန္ ေက်ာက္စာ အေထာက္ အထား မ်ား နဲ႔သက္ေသ ျပပါ့မယ္။
ဒီမင္း ဟာ ဥစၥနာထ၊ ဥစၥနာ၊ နာေတာင္သၡင္ ဆိုတဲ့ အျခား အမည္ မ်ားနဲ႔လည္း ေက်ာက္စာ ထိုးခံထားရတယ္။ နာေတာင္မ်ာ ဟာ စည္သူ (၂) ရဲ ႔ အငယ္ဆံုး သားမဟုတ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ေအာင္ခ်မ္းသာ အမတ္ လို႔ ေခၚရမဲ့ ေဇယ်သြတ္ အမတ္ ေက်ာက္စာ မွာေဖာ္ျပ ပါရွိတယ္။ နာေတာင္မ်ာ ကိုဆက္ခံတဲ့ ကႅစြာ မင္းလက္ထက္မွာ ေဇယ်သြတ္ အမတ္ က နာေတာင္မ်ာ မင္းရဲ ႔ခြင့္ျပဳခ်က္ နဲ႔ လွဴထားတဲ့ မဟာဒါန္ လယ္ေတြကို သိမ္းယူတဲ့ အခါ ရွင္ဘုရင္ ကိုယ္တိုင္ ေရစက္ခ် လွဴထားတဲ့ လယ္ေတြကို သိမ္းယူတာသင့္ မသင့္ ခံုရံုး ဖြဲ႔ စစ္ေဆးပါတယ္။ ခံုလူႀကီး ေတြထဲမွာ ပါ၀င္တဲ့ ရာဇ သူရ နဲ႔ ဂဂၤါ သူရ တုိ႔ကို ဘုရင့္ ညီေတာ္မ်ား လို႔ အဓိပၸါယ္ ရတဲ့ မင္ဖထုယ္ လို႔ေဖာ္ျပ ထားတဲ့ အတြက္ နာေတာင္မ်ာ ဟာ အငယ္ဆံုးသား မဟုတ္၊ ၀ဋံ သိကာ ရဲ ႔သားသံုးေယာက္ ဟာ သူ႔ထက္ ငယ္ၾက တယ္ ဆိုတာ ေပၚလြင္ထင္ရွားလာပါ တယ္။
သူနန္းတက္ တာကို က်န္ မင္းညီ မင္းသား ေတြက ေက်နပ္ ႏွစ္သက္ လက္ခံ ၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အဆိုသြက္သြက္ခါ ေအာင္ မွားေၾကာင္း ကို ပထမ အသခၤယာ လင္မယား ေက်ာက္စာ မွာ ေတြ႔ရတဲ့ ေအာက္ပါ အခ်က္မ်ားက သက္ေသ ျပပါတယ္။
1. နာေတာင္မ်ာ သို႔မဟုတ္ သိၡင္ ဥတ္စနာ လက္ထက္ မွာေက်ာက္စာ ေရးထိုးခဲ့တယ္။
2. နာေတာင္မ်ာ ဘုရင္ နန္းတက္ စမွ အျခားရွိသမွ် မင္းညီ မင္းသား ေတြထဲက ပ်ံခ်ီ၊ သိဃၤ ပိစည္၊ ပ်ံခ်ီ ရဲ ႔သားေတာ္ နဲ႔ နာေတာင္မ်ာ ရဲ႕သား ေနာင္မင္း ျဖစ္မဲ့ ကႅစြာ မင္းသား ကိုယ္တိုင္ ေတာင္ ပုန္ကန္ ထၾကြ ၿပီး ထီးနန္းလုဖို႔ ႀကိဳးစား ခဲ့ၾကတယ္။
3. ဒီသူပုန္ ေတြကို ႏွိမ္နင္း ဖို႔ အထူးအားကိုး ရတဲ့ အမတ္ ငါးဦး နဲ႔ စည္းေ၀း တိုင္ပင္တယ္။ (ဒါကိုပဲ လႊတ္ေတာ္ လို႔ေျပာၾကတာျဖစ္မယ္)။ အမတ္ ေတြက- အသခ်ၤာ (အသခၤယာ)၊ အနႏၱသူရ္ (အနႏၱ သူရ)၊ အသ၀တ္ (အႆ ၀တၱ)၊ ရာဇ သႀကၤ ံ(ရာဇ သႀကၤမၼ) နဲ႔ စတ္တလင္ကသူရ္ (စတၱ လကၤ သူရ) တို႔ျဖစ္တယ္။ အလြန္ အားကိုးေသာ အမတ္၊ အင္မတန္ ရင္းႏွီးေသာ အမတ္ (ကႅံ၀င္ ေသာမင္မတ္) မွာ အသ၀တ္ ျဖစ္တယ္။ ဒီငါးေယာက္ လံုး နာေတာင္မ်ာ နဲ႔ ညီအကို မေျပာနဲ႔၊ ေဆြမ်ိဳး နီးစပ္ေတာ္တာေတာင္ တစ္ေယာက္မွ မပါပါ။
4. သူပုန္ရန္ ကိုႏွိမ္နင္း ၿပီး (ပ်ံခ်ီ နဲ႔ သိဃၤ ပိစည္ ကို ကြပ္မ်က္၊ ပ်ံခ်ီ သားေတာ္ ထြက္ေျပး၊ သူ႔သား ကႅစြာ ကိုေတာ့ ခ်မ္းသာေပး) အမတ္ႀကီး ငါးဦးကို တစ္ေယာက္ ေျမပါယ္ ၇၀၀ စီ ဆုေတာ္ လာဘ္ေတာ္ ခ်တယ္။
5. ထား၀ယ္ကို ထြက္ေျပးတဲ့ ပ်ံခ်ီသား မင္းသား ပုဂံ ကိုျပန္လာခ်င္လို႔ မင္းႀကီးနားေတာ္ ေပါက္ေအာင္ ေျပာေပး တဲ့ (ပြဲစားလုပ္ေပးတဲ့) အသခ်ၤာ ကို ပ်ံခ်ီသား ပိုင္တဲ့ စလင္းကြ်န္း ၁၃၀ ကို သိမ္းၿပီး ဆုေတာ္ ေပးျပန္တယ္။
ဆိုေတာ့ နာေတာင္မ်ာ ဟာ ရန္သူ မ်ားခဲ့တယ္ ဆိုတာ ေပၚလြင္ ထင္ရွား လြန္းလွပါတယ္။ ရာဇသူရ နဲ႔ ဂဂၤါသူရ ညီ အကို ႏွစ္ပါး ကေတာ့ အရိပ္ အကဲ သိတတ္သူ မ်ားလို႔ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။ သူပုန္ ေတြကို ႏွိပ္ကြပ္ၿပီး ကတည္းက နာေတာင္မ်ာ ကို သစၥာ ရွိစြာ လုပ္ေကြ်း ျပဳစု လုိက္ၾကတာ ကႅစြာ နန္းတက္ တဲ့ အထိ အလုပ္အေကြ်း ျပဳေကာင္းတုန္း……
References
Epigraphia Barmanica Vol. I, II and III
Than Tun Dr (1955) “History of Burma A.D. 1000-1300” BBHC, I, I, 39-57 and Rangoon University Annual Magazine, pp: 135-36.
သန္းထြန္း၊ ေဒါက္တာ၊ ပုဂံ ေခတ္ ႏိုင္ငံေရး သမိုင္း။
သန္းထြန္း၊ ေဒါက္တာ၊ အသစ္ျမင္ ျမန္မာ့ သမိုင္း။
သမိုင္းထဲက ျမန္မာျပည္သားကို အရမ္းၾကိဳက္လို႔ ပုံမွန္ လာဖတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ နာမည္ေတြက ေရွးနာမည္ေတြမို႔လားေတာ့ မသိဘူး။ ေတာ္ေတာ္ ဖတ္ရခက္တယ္ေနာ္။ ဥပမာ – “ေတာင္ဖႅင္” ကို ေတာင္ဖ်င္လို႔ ဖတ္တာလားဟင္။ “ကႅစြာ” ဆိုတာ က်စြာဆိုလို႔ ရမ္းတုတ္ၾကည့္တာ။