အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၄၈)

ပစ္သည္ ဓါတ္မီးကို အသံုးမျပုပါ။ လမ္းမီးမ်ားေျကာင့္ အိမ္ေနာက္ဖက္သို့သြားေသာ ေက်ာက္လမ္းကေလးကို ျမင္ေန ရသည္။ ဤလို အိမ္မ်ိုး တြင္ လံုျခံုေရးစနစ္ထားရွိမည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။ သို့ေပမဲ့ ကံေကာင္းသည္က ျခံေစာင့္ေခြး မ်ားမရွိျခင္းပင္။ အိမ္ေနာက္သို့ေရာက္ေသာအခါ ေနာက္ေဖးတံခါးပြင့္ေနသည္ကို ေတြ့လိုက္ရ၏။ ရန္သူသည္လည္း ဒီတံခါးကေန အိမ္ထဲသို့ဝင္သြားသလား။ တစ္ဖက္က ကားဂိုေဒါင္တံခါးသည္လည္း ဟဟေလး ပြင့္ေနသည္ကို ေတြ့ရသည္။

ရုတ္တရက္ ကားဂိုေဒါင္ထဲမွ အင္ဂ်င္စက္သံတစ္ခု ဆူညံစြာထြက္ေပါှလာသည္။ အားေကာင္းသည့္ ေမာှေတာှ ဆိုင္ကယ္ အင္ဂ်င္သံ။ ပစ္သည္ ကားဂိုေဒါင္ ေနာက္တံခါးကို အလ်ွင္အျမန္ဆြဲဖြင့္၍ အတြင္းသို့ဝင္လိုက္သည္။ လိုရမ္ေျပာသည့္အတိုင္း အနက္ေရာင္ သားေရဝတ္စံုပိုင္ရွင္သည္ ဆိုင္ကယ္ကို ေမာင္းထြက္ရန္အသင့္၊ ပစ္သည္ ဘာမွမစဉ္းစားေတာ့ပဲ ဆိုင္ကယ္သမားကို ခုန္အုပ္လိုက္သည္။ သူ့လက္ေမာင္းသည္ ဆိုင္ကယ္သမား၏ လည္မ်ိုကို ညွစ္မိသည့္အခါ သူတို့နွစ္ေယာက္လံုး ဆိုင္ကယ္ေပါှမွ လဲက်သြား၏။

လိုရမ္ေျပာတာမွန္သားပဲ။ ပစ္သည္ နူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ အထိအေတြ့ေျကာင့္ ရန္သူသည္ အမ်ိုးသမီးျဖစ္ေျကာင္း အေသအခ်ာသိလိုက္ရသည္။ ကြန္ကရစ္ျကမ္းျပင္ေပါှတြင္ သူတို့နွစ္ဦး လံုးေထြးရစ္ပါတ္ေနစဉ္ စက္နွိုးထားသည့္ ေမာှေတာှဆိုင္ကယ္သည္ ျကမ္းျပင္တြင္ ဝိုင္းျကီးပါတ္ပါတ္လည္ေနရင္းက ေရွ့ဘီးသည္ သားေရဝတ္စံုဝတ္ အမ်ိုး သမီး၏ ေခါင္းကိုလည္းေကာင္း၊ လက္ကိုင္သည္ ဒတ္ပစ္၏ တင္ပါးကိုလည္းေကာင္း ဝင္ေဆာင့္ျပီး ဆိုင္ကယ္သည္ စက္ရပ္၊ အမ်ိုးသမီးသည္ သတိေမ့၊ ဒတ္ပစ္သည္ တင္ပါးပြန္းဆိုသည့္ ျဖစ္ရပ္သံုးခု တစ္ျပိုင္နက္ထဲ ေပါှေပါက္ခဲ့ ေလသည္။

ပစ္သည္ နာက်င္စြာ ဒူးေထာက္လိုက္ရင္း လက္နွိပ္ဓါတ္မီးကို ရွာ၏။ ဓါတ္မီးသည္ ကားဂိုေဒါင္ ေနာက္တံခါးမွာ သူပစ္ ခ်ခဲ့သည့္ အတိုင္းေတြ့ရသည္။ ပစ္သည္ ဓါတ္မီးရွိရာသို့ တြားသြား၍ ေကာက္ယူလိုက္ျပီး မလွုပ္မရွက္ ျငိမ္သက္ေန သည့္ သားေရဝတ္စံုဝတ္ အမ်ိုးသမီး၏ မ်က္နွာကို ဓါတ္မီးျဖင့္ ထိုးျကည့္လိုက္သည္။

ေဆးပညာရွင္မ်ား၏အလိုအရ ေသြးေျကာထဲသို့ ေရခဲေရမ်ား ထိုးမသြင္းမခ်င္း ေသြးသည္ ဘယ္ေသာအခါမွ မေအးဟု ဆို၏။ သို့ေသာှ အမ်ိုးသမီး၏ မ်က္နွာကိုျမင္လိုက္ရသည့္ တစ္ခဏတြင္ ဒတ္ပစ္၏ နွလံုးအိမ္မွ ညွစ္ထုတ္လိုက္ေသာ ေသြးမ်ားအားလံုး ေရခဲမွတ္ေအာက္ နွစ္ဒီဂရီခန့္ေရာက္သည့္အထိ ေအးခဲသြားသည္ဟု ခံစားလိုက္ရ၏။ သူသည္ ဒူးေထာက္လ်ွက္သား မွင္သက္ေငးေမာရင္း သတိေမ့ေနသူ အမ်ိုးသမီးကို ေငးျကည့္ေနမိသည္။ ထိုမ်က္နွာကို သူဘယ္ေတာ့မွမေမ့။ အေျကာင္းမူကား ထိုမ်က္နွာသည္ ေရေအာက္ရွိ ယူ-၂ဝ၁၅မွ သူဆယ္ယူခဲ့သည့္ အမ်ိုးသမီးအေလာင္း၏ မ်က္နွာျဖစ္ေနေသာေျကာင့္ပင္။

+++++++++++++++++++++++

(၂၆)

အျခားေသာ အဆင့္ျမင့္အစိုးရ အရာရွိျကီးမ်ား၊ ကုမဿပဏီျကီးမ်ားမွ အမွုေဆာင္အရာရွိခ်ုပ္မ်ားနွင့္ ကြဲျပားျခားနားစြာပင္ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး ဂ်ိမ္းဆန္ဒက္ကာသည္ အစည္းအေဝးသို့ အျခားသူမ်ားထက္အရင္ေရာက္မွ ေက်နပ္ေလ့ရွိသူျဖစ္၏။ သူ သည္ သတင္းအခ်က္အလက္မွန္သမ်ွကို ဦးစြာသိေအာင္ ျကိုးစား၍ အစည္းအေဝးကို အျမဲတမ္းဦးေဆာင္ေလ့ရွိ သည္။ ေရတပ္ကို ကြပ္ကဲရစဉ္ကတည္းက ရရွိခဲ့ေသာ ဤအေလ့အထကို ခုထိ စြဲျမဲစြာ က်င့္သံုးေနဆဲ။

အစည္းအေဝးက်င္းပရန္ သူ့တြင္ ခမ္းနားျကီးက်ယ္ေသာ ကြန့္ဖရန့္ခန္းမျကီးရွိေသာှလည္း အေရးျကီးသည့္ တံခါးပိတ္ အစည္း အေဝး မ်ားအတြက္ သူ့ရံုးခန္းနွင့္ကပ္လ်ွက္ရွိေသာ လံုျခံုစိတ္ခ်ရသည့္ အခန္းငယ္ေလးကိုသာ အျမဲတမ္း အသံုးျပု ေလ့ရွိသည္။ သားေရထိုင္ခံုမ်ားပါတ္လည္ ဝိုင္းလ်ွက္ရွိေသာ ဆယ့္နွစ္ေပရွိသည့္ မေဟာှဂနီေရာင္ ဘဲဥပံု စားပြဲျကီးတြင္ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္လ်ွက္ စာဖတ္ေနေသာ ဆန္ဒက္ကာသည္ အမ်ိုးသား အဏဿဏဝါေဗဒ ေအဂ်င္စီ ၏ အာဏာအရွိဆံုးပုဂဿဂိုလ္ျကီးျဖစ္သည္။ ယခုဆိုလ်ွင္ သူ့လက္ေအာက္တြင္ လူနွစ္ေထာင္ေက်ာှသည္ အဏဿဏဝါ သုေတ သနလုပ္ငန္းအမ်ိုးမ်ိုးနွင့္ ေအာှပေရးရွင္းမ်ိုးစံုလုပ္ကိုင္လ်ွက္ရွိျကသည္။

ဒတ္ပစ္နွင့္ ပက္ထရစ္ရွာ အိုကြန္းနယ္လ္တို့ဝင္လာေသာအခါ ဆန္ဒက္ကာသည္ မတ္တပ္ရပ္၍ ျကိုဆို၏။ ဒတ္ပစ္ ကို ဖက္လဲတကင္းနွုတ္ဆက္၏။ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာျကာေအာင္ ဆက္ဆံခဲ့ျကေသာ သူတို့နွစ္ဦးသည္ ဆရာ-တပည့္ ပံုစံ ထက္ သားအဖအေနအထားမ်ိုး ရင္းနွီးက်ြမ္းဝင္လွသည္။

“ထိုင္ပါ ေဒါက္တာ အိုကြန္းနယ္လ္၊ ခင္ဗ်ားနဲ့ ဟီရမ္တို့လုပ္ခဲ့တဲ့ အေျကာင္းအရာေတြကို က်ြန္ေတာှသိခ်င္လွျပီ” ဆန္ဒက္ကာ က ပက္ထရစ္ရွာကို နွုတ္ဆက္လိုက္သည္။

မျကာမီ ဂ်ီယိုဒီနို နွင့္ ယယ္လဂါတို့ေရာက္ရွိလာျကသည္။ ထင္ရွားသည့္ ေရွးေဟာင္းသုေတသနနွင့္ သမိုင္းပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေဒါက္တာ ဂ်ြန္စတီဖင္လည္းေရာက္လာသည္။ ေဒါက္တာ စတီဖင္သည္ ပလတ္စတစ္ ေသတဿတာျကီး တစ္လံုးကိုသယ္ေဆာင္လာျပီး သူ့ကုလားထိုင္နားတြင္ခ်ထားလိုက္သည္။

ဆန္ဒက္ကာသည္ သူ၏ စပါယ္ရွယ္ေဆးျပင္းလိပ္ေသတဿတာထဲမွ လက္ေရြးစင္ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကို ယူ၍ စိမ္ေျပနေျပ မီးညွိရင္း ဂ်ီယိုဒီနိုကို တစ္ခ်က္ေစာင္းျကည့္လိုက္သည္။ ဒီေန့ေတာ့ သူ့ေဘာ့စ္ကို စိတ္အေနွာင့္အယွက္မေပးလို ေသာေျကာင့္ ဂ်ီယိုဒီနိုသည္ ခိုးထားေသာေဆးျပင္းလိပ္ကို ထုတ္မေသာက္ေတာ့။

ယယ္လဂါနွင့္ ပက္တို့သည္ အလြန္အမင္း ပင္ပန္းမွုေျကာင့္ မ်က္နွာမ်ားေခ်ာင္ျကလ်ွက္ရွိသည္။ ျကိုတင္ေဝဌ ထားျပီး ျဖစ္ေသာ သူတို့၏ ေတြ့ရွိခ်က္ မ်ားကို ေဝဖန္ခ်က္ေပးျကရန္ ဆန္ဒက္ကာက ေျပာေသာအခါ ဂ်ီယိုဒီနိုက-

“ဟား၊ ဖတ္လို့သိပ္ေကာင္းတာပဲ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးရဲ့၊ ဒါေပမဲ့ သိပဿပံဝတဿတုေတြထဲမွာေတာ့ အိုက္ဆစ္ အာစီေမာ့ရဲ့ လက္ရာေတြ ကိုေတာ့မမွီေသးဖူး” ဟုဦးစြာပထမ ေျပာခ်လိုက္၏။

ယယ္လဂါေဒါပြသြားသည္။ ဂ်ီယိုဒီနိုကို ေပေစာင္းျကည့္ရင္း-

“ဒါသိပဿပံဝတဿတုမဟုတ္ဖူး ဆိုတာက်ုပ္အသက္နဲ့ရင္းျပီး အာမခံတယ္” ဟုေျပာလိုက္သည္။

“ခင္ဗ်ားရဲ့ ေရွးေဟာင္းလူ၊ ပင္လယ္သားေတြက သူတို့ကိုသူတို့ ဘယ္လိုေခါှခဲ့ျကသလဲ။ သူတို့ယဉ္ေက်းမွုကို အတဿတ လန္တစ္ ဆိုတဲ့နာမည္အစား ဘယ္လိုေတြ့ရသလဲ” ဒတ္ပစ္ကေမးလိုက္သည္။

ပက္ထရစ္ရွာသည္ ဖိုင္တစ္ခုကိုဖြင့္လိုက္ျပီး-

“က်ြန္မ ဘာသာျပန္ထားသေလာက္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ သူတို့ကိုယ္သူတို့ အားမီးနီးစ္လို့သံုးနွုန္းျကတယ္ရွင့္”

“အားမီးနီးစ္ဆိုေတာ့ ဂရိစကားနဲ့တူသလိုပဲ”

“ဟုတ္ပါတယ္၊ ဂရိနဲ့ အီဂ်စ္ဘာသာစကားေတြဟာ ဒီစကားလံုးေတြကေနတဆင့္ ဆင္းသက္တာလို့ ယူဆရတယ္”

ဆန္ဒက္ကာ ကသူ့ေဆးျပင္းလိပ္ျကီးျဖင့္ သမိုင္းပညာရွင္ကို ညြွန္ျပလိုက္ျပီး-

“ေဒါက္တာ စတီဖင္၊ ခင္ဗ်ား ေအာ့ပ္ဆီဒီယန္ေခါင္းခြံေတြကို စစ္ေဆးျပီးျပီထင္တယ္”

ေဒါက္တာစတီဖင္က ေခါင္းညိတ္လိုက္ရင္း ပလတ္စတစ္ ေသတဿတာကိုဖြင့္၍ ေအာ့ပ္ဆီဒီယန္ ေခါင္းခြံတစ္ခုကို ထုတ္ယူ ျပီးစားပြဲေပါှတင္လိုက္သည္။

“အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ လက္ရာပါပဲ၊ အားမီးနီးစ္လူမ်ိုးေတြရဲ့ အံ့မခန္းတဲ့ အနုပညာလက္ရာလို့ ဆိုခ်င္လည္း ဆိုနိုင္ တယ္”

“ဒါကို ခုေခတ္နည္းပညာနဲ့ ျပန္လုပ္မယ္ဆို ဘယ္ေလာက္ျကာမလဲ”

စတီဖင္သည္ ေခါင္းခါလိုက္၏။

“ခုေခတ္နည္းပညာ ဘယ္ေလာက္သံုးသံုး ဒါမ်ိုး အတိအက် တထပ္တည္းက်ေအာင္ ျပန္မလုပ္နိုင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ၊ လူျကီးမင္းတို့ စိတ္ဝင္စားေလာက္တဲ့ ကိစဿစတစ္ခုေတာ့ က်ြန္ေတာှျပပါရေစ”

ေျပာေျပာဆိုဆို စတီဖင္သည္ ပုလင္းအဖံုးဖြင့္သကဲ့သို့ ေခါင္းခြံကို ျဖည္းညွင္းစြာလွည့္လိုက္ရာ ေခါင္းခြံ၏အေပါှပိုင္း က်ြတ္ထြက္လာ၏။ အတြင္းမွ လိေမဿမာှသီးအရြယ္ခန့္ရွိ ကမဿဘာလံုးပံုသဏဿဍာန္ အလံုးေလးတစ္လံုးကို သတိျကီးစြာယူ လိုက္ျပီး စားပြဲေပါှအသာအယာတင္လိုက္သည္။

“ေခါင္းခြံကို မွန္ဘီလူးနဲ့အထပ္ထပ္ အခါခါျကည့္ေတာ့မွ က်ြန္ေတာှဒီဆက္ေျကာင္းကို ေတြ့တာခင္ဗ်၊ သာမာန္ မ်က္စိနဲ့ဘယ္လိုမွ မေတြ့နိုင္ဘူး၊ ဒီကမဿဘာလံုးပံုစံငယ္ေလးမွာ ကမဿဘာ့ေျမပံုသေဘာမ်ိုး အေရးအေျကာင္းေတြေတြ့ရ တယ္။ ဒီမွာ မွန္ဘီလူးနဲ့ျကည့္ျကပါ”

ဒတ္ပစ္သည္အရင္ဆံုးျကည့္၏။ တစ္မိနစ္ခန့္ျကည့္ျပီးေနာက္ သူသည္ ကမဿဘာလံုးကို ဆန္ဒက္ကာအား ေပးလိုက္ သည္။

ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးျကည့္ေနစဉ္ စတီဖင္က-

“ကိုလိုရာဒိုနဲ့ စိန့္ေပါလ္က်ြန္းက ဓါတ္ပံုေတြနဲ့တိုက္ျကည့္ေတာ့ ဒီကမဿဘာ့ေျမပံုဟာ အဲဒီအေထာက္အထားမ်ားနဲ့ တထပ္ တည္းက်တာေတြ့ရတယ္။ အခုေခတ္ ပထဝီေျမမ်က္နွာျပင္အေနအထားနဲ့ အေတာှေလးျခားနားတာ ေတြ့ရတယ္”

ပစ္ကေခါင္းညိတ္ရင္း-

“ဟုတ္တယ္။ ဒါကိုက်ြန္ေတာှလည္း သတိထားမိတယ္”

ဂ်ီယိုဒီနိုက စားပြဲကို လက္ျဖင့္ေတာက္ရင္း-

“ဆိုေတာ့ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ၊ ဒီလူေတြ ေျမပံုမဆြဲတတ္လို့ေတာ့ ဟုတ္ပံုမရဘူး”

“ဒီလူေတြဟာ အဲဒီအခ်ိန္က ကမဿဘာေပါှမွ ရွိသမ်ွ ပင္လယ္ျပင္ေတြမွာ ခရီးသြားခဲ့ဖူးျပီ၊ ဒီေျမပံုကို အေသးစိတ္ေလ့လာ ျကည့္ရင္ သူတို့ဟာ ဩစေတးလီးယား၊ ဂ်ပန္နဲ့ ေျမာက္အေမရိကတိုက္ကိုပါ ထည့္ဆြဲထားတာေတြ့လိမ့္မယ္၊ ဒါလြန္ခဲ့တယ္ နွစ္ကိုးေထာင္က လုပ္ခဲ့တာေနာှ”

စတီဖင္၏ စကားကို ပက္ထရစ္ရွာက ျဖည့္စြက္၍-

“အားမီးနီးစ္ ေတြဟာ ပေလတိုေျပာခဲ့တဲ့ အတဿတလန္တစ္လို သီးျခားက်ြန္းျကီးတစ္က်ြန္း၊ တိုက္ျကီးတစ္တိုက္မွာ ေနတာ မ်ိုး မဟုတ္ဖူး၊ တစ္ကမဿဘာလံုး ျဖန့္က်က္စီးပြားရွာေနျကတဲ့လူမ်ိုးေတြ၊ သူတို့ဟာ ပင္လယ္ျပင္ကတစ္ဆင့္ ေနရာအနွံ့ ကိုေရာက္ခဲ့တယ္။ အေမရိက ျဖစ္မဲ့ေနရာမွာ စိန့္ေလာ့ရင့္ျမစ္ကေန မီရွီဂန္အထိ ေျကးနီတူးခဲ့တယ္၊ ဘိုလီးဗီးယားနဲ့ ျဗိတိသ်ွ က်ြန္းစုေတြမွာ ခဲမျဖူတူးတယ္၊ အေမရိက အေနာက္ေတာင္သဲကနဿတာရမွာေတြ့ရတဲ့ ေက်ာက္ျပာေတြ၊ ဩစေတးလီးယား ကမ္းရိုးတန္းမွာေတြ့ရတဲ့ သနဿတာေက်ာက္နက္ေတြ အားလံုးကို က်ြန္မတို့ ကိုလိုရာဒိုနဲ့ စိန့္ေပါလ္ က်ြန္းက အားမီးနီးစ္အခန္းေတြထဲမွာေတြ့ခဲ့ရတယ္၊ သူတို့ဟာ ကမဿဘာဦးလူသားေတြကို ေက်ာက္ေခတ္ကေန ေျကးနီ ေခတ္ေရာက္ေအာင္ အဆင့္ျမွင့္ေပးခဲ့တဲ့ စြန့္ဦးတီထြင္ မ်ိုးနြယ္ေတြလို့က်ြန္မေတာ့ ေကာက္ခ်က္ခ်ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာေျကာင့္မွန္းမသိ၊ သူတို့ ေရြွတို့ေငြတို့ေတာ့ မရွာခဲ့ျကဖူး”

ပစ္က ေခါင္းညိတ္ရင္း-

“ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ အားမီးနီးစ္ေတြဟာ သေဘဿငာေဆာက္တဲ့ အတတ္ပညာကို ေကာင္းေကာင္း တတ္တယ္ဆိုတာပဲ”

“ဟုတ္တာေပါ့ရွင္၊ ဒါေျကာင့္ သူတို့ဟာ ဆိပ္ကမ္းျမို့ေတြပဲ တည္ခဲ့ျကတာေပါ့၊ ဓါတ္ပံုအေထာက္အထားေတြအရ မကဿကဆီကို၊ ပီရူး၊ အိနဿဒိယ၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္နဲ့ အီဂ်စ္မွာ သူတို့ဆိပ္ကမ္းျမို့အနည္းဆံုး နွစ္ဆယ္ေက်ာှတည္ခဲ့ျကတယ္။ အမ်ားစုက အိနဿဒိယ သမုဒဿဒယာထဲမွာ၊ အခ်ို့က ပိစိဖိတ္သမုဒဿဒယာဖက္မွာ”

“ဟုတ္တယ္၊ ဒီကမဿဘာလံုးေျမပံုမွာလည္း အဲဒီလိုအမွတ္အသားေတြ ေတြ့ရတယ္” ေဒါက္တာ စတီဖင္က ေဒါက္တာ အိုကြန္းနယ္လ္၏ တင္ျပခ်က္ကို ေထာက္ခံလိုက္သည္။

“ဆိုေတာ့ သူတို့ရဲ့ယဉ္ေက်းမွုဟာ ေနာက္ပိုင္း ယဉ္ေက်းမွုေတြလို ေျမထဲပင္လယ္ကို ဗဟိုျပုထားတာမဟုတ္ဖူးေပါ့” ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး ဆန္ဒက္ကာက ေမးလိုက္သည္။

စတီဖင္က ေခါင္းယမ္းရင္း-

“အားမီးနီးစ္ေခတ္က ေျမထဲပင္လယ္မရွိေသးဘူး ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး၊ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကိုးေထာင္က ခုက်ြန္ေတာှတို့သိေနတဲ့ ေျမထဲပင္လယ္ဆိုတဲ့ေနရာဟာ အင္မတန္ေျမဩဇာေကာင္းတဲ့ ခ်ိုင့္ဝွမ္းေဒသတစ္ခုပဲ၊ ေျမာက္ပင္လယ္ဆိုတာ ေျမျပန့္ေဒသတစ္ခု၊ ျဗိတိသ်ွက်ြန္းစုဟာလည္း အဲဒီအခ်ိန္က ဥေရာပတိုက္နဲ့ဆက္ေနတယ္ခင္ဗ်၊ ေဘာလ္တစ္ ပင္လယ္ကလည္း ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္အထက္က ေတာင္ျကားေဒသတစ္ခုပဲ၊ ဂိုဘီနဲ့ ဆာဟာရ သဲကနဿတာရ ေနရာ ေတြကေတာ့ သားေကာင္ေပါတဲ့ သစ္ေတာေတြေပါ့ဗ်ာ၊ ခုေခတ္နဲ့ သိပ္ကြာပါတယ္”

ဆန္ဒက္ကာက မ်က္ေမွာင္ျကုတ္ရင္း-

“အဲဒါဆို ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲ”

ယယ္လဂါက လည္ေခ်ာင္းရွင္းလိုက္သည္။ သူ့အလွည့္ေရာက္ျပီ။

“ခရစ္ေတာှမေပါှခင္ နွစ္ေပါင္းခုနွစ္ေထာင္ေလာက္က ကမဿဘာေပါှေျကြက်လာတဲ့ ျကယ္တံခြန္ျကီးတစ္ခုရဲ့ ပေယာဂ ေျကာင့္ သူတို့ရဲ့ယဉ္ေက်းမွုျကီးတစ္ခုလံုး အလံုးစံုပ်က္သုဉ္းခဲ့ရတယ္။ ဂ်ီဘေရာှလ္တာကေန ေမာှရိုကိုေလာက္အထိ ေျမျကီးဟာအက္ကြဲသြားျပီး ေျမထဲပင္လယ္ဆိုတာေပါှေပါက္ခဲ့ရတယ္။ ဆိပ္ကမ္းျမို့ေတြအားလံုးလည္း ပ်က္စီးကုန္ တယ္”

“ဒါထက္ပိုဆိုးတာကေတာ့—————-” ယယ္လဂါသည္ သူ့စကားေလးနက္သည္ထက္ ေလးနက္ေစရန္ အလို့ဌာ ေခတဿတရပ္လိုက္ျပီး အားလံုးကိုျကည့္လိုက္သည္။ သူ့စကားကို အားလံုးက အာရံုစူးစိုက္၍ နားေထာင္ေနျကသည္။

“အားမီးနီးစ္ေတြဟာ ျကယ္တံခြန္ေျကာင့္ျဖစ္တဲ့ ပ်က္စီး၊ ဆံုးရွံုးမွုေတြအားလံုးကို အေသးစိတ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ျကီးအျပီးမွာ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ အားမီးနီးစ္ေတြဟာ ေတာင္ေပါှေဒသေတြကို ေျပာင္း ေရြွ့ေနထိုင္ခဲ့ျကတယ္”

စတီဖင္က လည္ေခ်ာင္းရွင္းလိုက္ျပီး-

“မီဆိုပိုေတးမီးယားမွာေတြ့ခဲ့တဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ငါးေထာင္ေလာက္က ဆူမာရီယန္ေက်ာက္စာေတြမွာေရာ၊ ေမယန္ေခတ္ ေက်ာက္ထိုးစာေတြမွာေရာ၊ ဘာဘီလိုနီးယန္း ဘုန္းျကီးေတြရဲ့ လက္ေရးမူေတြမွာေရာ ကပ္ဆိုက္မွုအေျကာင္းေတြ ပါေနေထာက္ရင္ ဒီျဖစ္ရပ္ဟာ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တာလို့ ေကာက္ခ်က္ခ်လို့ရတဲ့သေဘာပဲ၊ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတာ ကေတာ့ ဒီေဘးဒုကဿခကပ္ေတြဟာ ေရွးေခတ္ရဲ့ အသိပညာ ၉၉ ရာနွုန္းေလာက္ကို သူတို့နဲ့အပါေခါှသြားခဲ့ျကတယ္”

ယယ္လဂါက အားလံုးကိုျကည့္လိုက္ျပီး-

“အားလံုးေတာ့ အပါမေခါှပါဘူး၊ ေဒါက္တာစတီဖင္၊ အားမီးနီးစ္ေတြဟာ ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ အမွာစကားထားခဲ့ေသးတယ္၊ ေနာင္နွစ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာျကာလို့ သိပဿပံပညာတိုးတက္လာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အမွာစကားကို လူသားေတြ အဓိပဿပါယ္ေဖာှနိုင္လိမ့္မယ္လို့လည္း ယံုျကည္ျကပံုရပါတယ္”

“ဘာအမွာစကားလဲ ဟီရမ္” ဆန္ဒက္ကာက သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာေမးလိုက္သည္။

“ဒုတိယ ျကယ္တံခြန္ျကီး ကမဿဘာေျမကို တစ္ေက်ာ့ျပန္လာျပီး ေနာက္တစ္ျကိမ္ဖ်က္ဆီးမယ့္ အခ်ိန္ပါ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး”

“ေသခ်ာလွခ်ည္လားကြ”

“ျကယ္တံခြန္နွစ္ခု ကမဿဘာေပါှကို တစ္ခ်ိန္တည္းက်လာရာမွာ တစ္ခုက ဝင္တိုက္မိျပီး ေနာက္တစ္ခုက အာကာသထဲ ျပန္လည္ထြက္သြားတယ္လို့ ေက်ာက္စာမွာ ေဖာှျပထားတယ္ခင္ဗ်၊ အားမီးနီးစ္ေတြဟာ နကဿခတ္ပညာနဲ့ သခဿင်ာပညာမွာ လည္း ပါရဂူေျမာက္သူေတြပဲ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး၊ သူတို့ဟာ ကမဿဘာကို ျကယ္တံခြန္ ေနာက္တစ္ျကိမ္ဝင္တိုက္မဲ့ ရက္၊လ၊နွစ္ အတိအက်ကို ေက်ာက္စာမွာေဖာှျပခဲ့တယ္၊ အဲဒါကေတာ့ ၂ဝဝ၁ ခုနွစ္ ေမလ ၂ဝ ရက္ေန့တဲ့ခင္ဗ်ား”

ဆန္ဒက္ကာ မ်က္လံုးမ်ားဆန္ေကာေလာက္ျပူးသြားသည္။ အစည္းအေဝးခန္းမထဲရွိ က်န္သူမ်ားအားလံုးလည္း လွုပ္လွုပ္ရြရြ ျဖစ္ကုန္သည္။

“ေသာက္က်ိုးနည္း၊ မင္းေျပာတဲ့အတိုင္းဆို ေနာက္နွစ္လေနရင္ ကမဿဘာပ်က္ျပီေပါ့”

ယယ္လ္ဂါက ေခါင္းကို ျဖည္းေလးစြာညိတ္လိုက္ရင္း-

“အဲဒီအတိုင္း အတိအက်ပါပဲ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး” ဟုေျပာလိုက္ေတာ့သည္။

+++++++++++++++++++++++++++++