Juan
ရာမ (၁၇)
အခန္း (၁၉) မီးခဲ ဗုဒဿဓဟူး ခုတစ္ေခါက္ ေကာှမတီအစည္းအေဝးကေတာ့ လူစံုတက္စံုျဖစ္၏။ ပိစိဖိတ္ သမုဒဿဒယာျကမ္းျပင္ရွိ သတဿတုတူးေဖာှ ေရးလုပ္ငန္းကို သုေတသနလုပ္ေနေသာ ပါေမာကဿခေဆာှလမြန္သည္လည္းေကာင္း။ ရာမတြင္ ဘာမွမရွိဟု ဆို သျဖင့္ ေကာှမတီကို စြန့္ခြာသြားခဲ့ေသာ ေဒါက္တာေတလာသည္လည္းေကာင္း ခပ္တည္တည္ျဖင့္ အစည္းအေဝး လာတက္ေနျကသည္။
ရာမ (၁၆)
အခန္း (၁၈) အရုဏ္တက္ခ်ိန္ အလင္းေရာင္သည္ ေတာက္ပလြန္းအားျကီးလွသျဖင့္ တစ္မိနစ္လံုးလံုး မ်က္စိကိုအတင္းပိတ္ထားရ၏။ ထို့ ေနာက္တြင္ေတာ့ ေနာှတန္သည္ မ်က္စိကို ေမွး၍ မရဲတရဲဖြင့္ျကည့္လိုက္သည္။ တြဲရရြဲခိုလိုက္ရွိေသာ မ်က္ရည္ဥ တို့လြင့္စဉ္သြားေအာင္ ျကိမ္ဖန္မ်ားစြာ မ်က္စိကို ဖြင့္လိုက္ပိတ္လိုက္လုပ္ျပီးမွ ေခါင္းကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလွည့္ကာ ရာမ၏ အရုဏ္ျမင္ကြင္းကို ရွုစားလိုက္သည္။
ရာမ (၁၅)
အခန္း (၁၇) ေလရူးထေသာ ေနြဦးကာလ ရာမ၏ ညမ်ားကား ညတာရွည္၍ အိပ္မက္မ်ားလွ၏။ စစခ်င္း ဘယ္သူမွ နွစ္နွစ္ျခိုက္ျခိုက္အိပ္မေပ်ာှျက။ အဆိုး ဆံုးကား ရာမ၏ အသံမဲ့တိတ္ဆိတ္မွု။ အသံတစ္ခုခုကို ျကားေနမွ ေနသာထိုင္သာရွိေသာ လူ့သေဘာအရ ဘာ သံမွမျကားရသည့္အခါ စိတ္၏ေျခာက္လွန့္မွုကို ခံစားျကရသည္။ အာရံုမွား၍ ထင္ျမင္လာေသာ ထူးဆန္းသည့္ အသံမ်ားအေျကာင္း ေျပာဆိုျကသူေတြမနည္းမေနာ။ ေဆးမွူးေလာှရာအန္းစ္က သာယာသည့္ဂီတသံမ်ားကို ဖန္တီးေစျခင္းအားျဖင့္ ထိုကိစဿစအဆင္ေျပသြားသည္။
ရာမ (၁၄)
အခန္း (၁၆) သူရဲေကာင္း ဗိမာန္ သဘာပတိ ေဒါက္တာဘို့စ္သည္ ျပံုးလိုက္၏။ "ေဒါက္တာ ပါရဲရားခင္ဗ်ား။ ေဒါက္တာ့စကားျကားရတာ က်ြန္ေတာှတို့အဖို့ ေညာင္ဦးက ကမ္းပါးျပို၊ စမနဂိုရ္ က နြားမက ေပါင္က်ိုးဆိုတာလိုမ်ိုး မဆိုင္တဲ့အေပါက္ကို ဂလိုင္နဲ့ေခါက္သလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆရာ့ရဲ့ မိုးေလဝသ ခန့္မွန္းခ်က္ကို အေျကာင္းအက်ိုးေလးနဲ့ သနားသျဖင့္ရွင္းျပေပးပါဦးခင္ဗ်ာ"
သားေကာင္ (၂)
သားေလးက အိပ္ေပ်ာှ ေနရင္း ထငို တာတို့ ဘာတို့ မရွိ ဘူးေနာှ။ သိပ္ခ်စ္ စရာ ေကာင္းတဲ့ ကေလး” ရုတ္တရက္ အေမွာင္ ထဲက စကားသံ တစ္ခု ထြက္ လာ ၍ ဂ်က္၏ အေတြးအာရံု တို့ ျပတ္ေတာက္ သြားခဲ့ သည္။ ေလာှေရး သူ့ေဘးမွာ လာရပ္ ေနသည္ ကိုပင္ မသိ နိုင္ ေလာက္ေအာင္ သူ မိန္းေမာ ေနခဲ့သည္ေလ။
သားေကာင္ (၁)
(၁) ၂ဝဝဂ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာ (၁) ရက္၊ တနလဿငာေန့ မနက္ ၄ နာရီ မိနစ္ ၂ဝ နယူးေယာက္ ျမို့ေတာှ ဂ်က္ စတက္ပ္ လီတန္ သည္ နိုးတစ္ဝက္ ေျခာက္ အိပ္မက္ ဆိုးမ်ားမွ ခ်က္ခ်င္း နိုးထ လာခဲ့သည္။ သူသည္ လမ္း အျမင့္ပိုင္း တစ္ေနရာ မွ ထိန္းမနိုင္ သိမ္းမရ ထိုးဆင္း လာေသာ ကားတစ္စီး ေပါှေရာက္ ေနသည္။ ေရွ့တြင္ လက္ခ်င္းဆက္၍ လမ္းျဖတ္ကူး ေနျကေသာ မူျကို ကေလးငယ္မ်ား။ ကားလာ ေနသည္ ကို လံုးဝ သတိ ျပုမိ ပံု မေပါှ။
ရာမ (၁၃)
အခန္း (၁၅) ကမ္းစပ္ ခုေတာ့ရာမအတြင္းတြင္ အားမာန္အာကာသသုေတသနယာဉ္မွ ေယာကဿင်ား၊ မိန္းမ အဖြဲ့သားမ်ား နွစ္ဆယ္ေက်ာှ ေရာက္ေနျကျပီ။ ေျခာက္ေယာက္က ကင္းေထာက္၊ က်န္သူမ်ားက ေထာက္ပို့အလုပ္ကို လုပ္ေနျကသည္။ အာကာသယာဉ္ေပါှတြင္ လူမက်န္သေလာက္ျဖစ္ေနျပီ။ အားမာန္အာကာသယာဉ္ကို စူပါေမ်ာက္မ်ားနွင့္ သူတို့ သခင္ အန္ဒရူးတို့ျကီးစိုးေနျပီး ဝါဝါဝင္းကို ယာယီယာဉ္မွူးခန့္ထားသည္ဟု တိတ္တခိုးရယ္သြမ္းေသြးေနျကသည္။
ရာမ (၁၂)
အခန္း (၁၄) မုန္တိုင္း ျဂိုလ္ေပါင္းစု ကုလသမဂဿဂဌာနခ်ုပ္ရွိ ရာမေကာှမတီအေရးေပါှအစည္းအေဝး၏ အဖြင့္အမွာစကားကို သဘာပတိ ေဒါက္တာဘို့စ္က ေျပာျကားလ်ွက္ရွိသည္။ "လူျကီးမင္းမ်ားခင္ဗ်ား၊ အခုအေရးေပါှအစည္းအေဝးက်င္းပရျခင္းအေျကာင္းရင္းကေတာ့ ေဒါက္တာပါရဲရားရဲ့ ရာမနဲ့ပါတ္သက္လို့ အေရးျကီးတဲ့ကိစဿစျကီးတစ္ခုကို တင္ျပေဆြးေနြးဖို့အတြက္ပါပဲ။
သင့္လူ
ေျကာင္ကိုခ်ူဆြဲျကသူမ်ား
ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ ျကီးမားစြာထား၍ အေကာင္အထည္ ေဖာှခဲ့ျကေသာ ပဏာမ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွု လုပ္ငန္းျကီးကို နွစ္ေပာင္း သံုးဆယ္ ျကာေသာခာဝယ္ ပညာရွင္တို့ ဆန္းစစ္ျကည့္ေသာအခာ မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္ မကိုက္သည္ကို ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေတြ့ရွိ လာျက၏။ မည္သို့ ျဖစ္ခဲ့သနည္း။
