မွတ္မွတ္ရရ
500 days in Dvaravati (14)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၄) တိုက္ကား Thailand International Corporation Agency အတိုေကာက္ TICA ကို သူက ၿဗိတိသွ် အသံထြက္ျဖင့္ တီကာဟု ဖတ္မိေသာ္လည္း ဆရာသမား ဦးေခါင္းျဖဴႏွင့္ အဖြဲ႔က အေမရိကန္ အဂၤလိပ္သံျဖင့္ တိုက္ကားတဲ့။ သူ႔ကို ေထာက္ပံ့မည့္ ေငြေၾကး စာရင္းမ်ားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေနၾကရွာသည္။ ေက်ာင္းစရိတ္ ဘတ္ ေျခာက္သိန္းခြဲ (ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္)၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ဘဏ္စာရင္းသို႔ တိုက္ရိုက္ လႊဲမည္ျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ဘာမွ မဆိုင္။ ေန စရိတ္ တစ္လ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္၊ ဒါလည္း ရန္နန္အိမ္ယာကို တိုက္ရိုက္ေပးအပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ေမႊးေထာ္၍ပင္ ေမာ္ၾကည့္ခြင့္ မရွိ။ သူႏွင့္ဆိုင္သည္က တစ္လ အသံုးစရိတ္ အျဖစ္ေပးမည့္ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္မွ်သာ။ ေရာက္ခါစမွာ [...]
500 days in Dvaravati (13)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၃) ဂ်ိဒယ္၊ ဂ်ိဒယ္ စိတ္လက္ မၾကည္သာစြာျဖင့္ အိပ္ရာ ကႏိုးလာေသာသူ။ နံနက္ခင္းသည္ ေနေရာင္ျခည္မ်ား ၀င္းလက္ ထိန္ေတာက္လ်က္။ ႏံုးႏံုး ခ်ိခ်ိ မ်က္ႏွာသစ္၊ ဆူဆူ ေအာင့္ေအာင့္ ေရခ်ိဳး။ ေဆာင့္ႀကီး ေအာင့္ႀကီး အ၀တ္လဲ။ ေငးေငး ငိုင္ငိုင္ နံနက္စာစား။ တကယ္ေတာ့ ငယ္စဥ္ ကေက်ာင္းမတက္ခ်င္၍ မိဘကို ေျခေဆာင့္ ငိုယို ဆႏၵျပသည့္ ကေလးငယ္မ်ား၏ အခ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ေနမိ ျခင္းပါ။ အမွန္တကယ္လည္း ေက်ာင္းသြားခ်င္စိတ္ လံုး၀မရွိ။ တစ္ရက္စာသည္ တစ္သက္တာ အတြက္ဖူလံု ျပည့္စံု ေနသလို။ ကိုယ္တတ္သိ နားလည္ေသာ ပညာကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဆက္လက္သင္ယူေနရျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္။ သူ႔အျဖစ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ လက္မွတ္ တန္းစီမိသလို ျဖစ္ေန၏။ [...]
500 days in Dvaravati (12)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၂) ေပျဖစ္ရင္ခံ လုမၺိနီ ဥယ်ာဥ္ေရွ ႔ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္သို႔ သြားရာလမ္းမွာ မသြားမွီက ေရာက္ႏွင့္သည္ လို႔ ေျပာရမလား။ ကားလမ္းတစ္ခုသာျခားသည္။ ကားေတြက တရမန္းၾကမ္း။ ရန္သူ လိုက္လာသည့္ႏွယ္ အျပင္းအထန္ေမာင္း ေနၾကသည္။ ဘယ္လိုမ်ားကူးရပါ့။ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက လူကူးမ်ဥ္းၾကားေရွ ႔တြင္ရပ္၏။ ၿပီးေတာ့ မ်ဥ္းၾကားထိပ္ တည့္တည့္ တြင္ရွိေသာ တိုင္တစ္ခုမွ ခလုတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္ရာ မီးနီျပၿပီးကားေတြရပ္သြားေတာ့သည္။ ဒီေတာ့မွ ဂုဏ္ျပဳခံ စင္ျမင့္ ေပၚ ႂကြလွမ္းလာေသာ ေရွာင္လင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အသြင္ျဖင့္ မ်ဥ္းၾကားကို တစ္လွမ္းခ်င္း လႈပ္တုပ္လႈပ္တုပ္ ျဖတ္ကူးေလသည္။ သူလည္း ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အနားမွ သက္ေတာ္ေစာင့္ကဲ့သို႔ ဖ၀ါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။ မ်ဥ္းၾကား၏ ဟိုဘက္ထိပ္တြင္လည္း အလားတူ ခလုတ္မ်ိဳးရွိ၏။ [...]
500 days in Dvaravati (11)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၁) မဟာ ၀ိတရိုလိုင္ ခ်ဴလား ေရာင္ျခည္တစ္ေထာင္ အလင္းေဆာင္ေသာ သူရိယ ေနမင္းသည္ အေရွ ႔ေဂါယာကြ်န္းမွ ႂကြားႂကြား၀ံ့၀ံ့၊ ငြားငြား စြင့္စြင့္ ႀကီး ထြက္ျပဴ လာသည္ ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔ေတာ္မဟာ ရွိတစ္ခုေသာ အခန္းငယ္ကေလး အတြင္းတြင္ အိပ္စက္ေနေသာ သူ႔မွာ ေခြ်းသံတရႊဲရႊဲ ျဖင့္ အိပ္ယာမွ ႏိုးထလာေလ၏။ နံနက္ခင္း ၏အလွကို ခံစားၾကည္ႏူး ဖို႔အခ်ိန္မရွိ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္၊ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳး၊ အိမ္သာ၀င္၊ အ၀တ္လဲသည့္ နိစၥဓူ၀ အလုပ္မ်ားကို ယေန႔တြင္ မာရသြန္ႏႈန္းျဖင့္ တရစပ္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ရေလသည္။ ခုႏွစ္နာရီ ခြဲတိတိတြင္ သူ႔ကို ေက်ာင္းပို႔ဖို႔ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက ေအာက္ထပ္မွ ေစာင့္ေနမည္ ဆိုသကိုး။ ေတာ္ၾကာ ေနာက္က်လွ်င္ [...]
500 days in Dvaravati (10)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၀) ဆမ္နန္း ႏွင့္ ဆံုဆည္းရာ အသံ တစ္သံ၊ စူးစူးရွရွ၊ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္၊ ေတာ ဆင္ရိုင္းမ်ား ေအာ္ၿငီး သံလိုလို၊ မီးသတ္ကား မွ ဥၾသ ဆြဲ သံလိုလို၊ အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည့္ အသံ။ ထိုအသံ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ေလာင္ လာသည္ ႏွင့္ အမွ် ရႈပ္ေထြး ေနာက္က်ိ ေနေသာ သူ႔အာရံု သည္လည္း ပီျပင္ ၾကည္ျမ လာခဲ့၏။ မ်က္စိ ကိုႀကိဳးစား ဖြင့္ၾကည့္ မိသည္။ ဘယ္ေရာက္ ေနသည္ ကို ရုတ္တရက္ စဥ္းစား၍ မရ။ ခုတင္ ေဘးမွ တယ္လီဖုန္း က အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည္ကိုး။
500 days in Dvaravati (9)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၉) မိုးမလင္း တဲ့ ကိုးန၀င္း သူ႔ ပစၥည္း ပစၥယ မ်ားကို အေဆာက္ အဦး တြင္းမွ မီးခိုးေရာင္ ယူနီေဖာင္း ၀တ္ မ်က္ႏွာေၾကာ တင္းတင္း၊ ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး ကလာေရာက္ သယ္မ သြား သျဖင့္ အေမာ ကေလးမွ မေျဖရပဲ ထိုပုဂၢိဳလ္ ေနာက္လိုက္ရ ျပန္၏။ မွန္ကန္လန္႔ကာ တံခါးေပါက္ ကိုဖြင့္၊ ဧည့္ခန္းက်ဥ္း ကေလးကို ျဖတ္၊ ေလွကားထစ္ ေတြ ကိုျဖတ္၊ စႀကၤန္ တိုကေလး တစ္ခု ကိုေက်ာ္၊ ေလွကားထစ္ ေတြမွ ျပန္ဆင္း ၿပီး မွ ရန္နန္ အိမ္ယာ ၏ဧည့္ႀကိဳ ေကာင္တာ ကိုေတြ႔ရ ေတာ့သည္။ ေကာင္တာ [...]
500 days in Dvaravati (8)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၈) ဇီးပင္စု မွ နတ္မိမယ္မ်ား ဘီ၊ အမ္၊ ဒဗလ်ဴ ဇိမ္ခံ ဆလြန္းကားႀကီး သည္ အလြန္ ေကာင္းမြန္ လွသည့္၊ ႏိုင္လြန္ ကတၱရာ ခင္းမိုးပ်ံ လမ္းမ ႀကီးတစ္ေလွ်ာက္ ခပ္ျမန္ျမန္ ေျပးေန၏။ ရာသီ ဥတု ကအံု႔အံု႔ အိုက္အိုက္။ ကားထဲတြင္ေတာ့ ေလေအးစက္ ေၾကာင့္ ေအးျမေနသည္။ လမ္းေဘး ၀ဲယာ ႏွစ္ဖက္ စလံုး မိုးသို႔ တိုးထြက္ လုလု အေဆာက္ အဦး မ်ားျဖင့္ ျပည့္ညပ္ လ်က္။ အမ်ား အားျဖင့္ ေတာ့ ေဆာက္လက္စ တို႔လို႔ တန္းလန္းမ်ား။ ကားေမာင္းပံု မ်ားက မ်က္စိ ထဲ ကိုးလိုး ကန္႔လန္႔ မို႔ အာရံု [...]
500 days in Dvaravati (7)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၇) ခ၀ါ ဒီးရွပ္ ေလယာဥ္ သည္ ေျပးလမ္းက်ယ္ ႀကီးေပၚမွာ ဒရြတ္တိုက္ ေျပးေန၏။ မွန္ျပဴတင္း ၀ိုင္းေလးမွ တစ္ဆင့္ ဟိုတစ္စီး၊ ဒီ တစ္စီး ရပ္နား ထားေသာ ေရာင္စံု ေလယာဥ္မ်ား ႏွင့္ ဟိုေနရာ၊ ဒီေနရာ ေနရာ အႏွံ႔ ရွိေနေသာ boarding platform မ်ားကို သူေငးၾကည့္ ေနမိသည္။ အေရွ ႔တိုင္း၏ လူသိ အမ်ားဆံုး ေလဆိပ္ႀကီး ေတြထဲက တစ္ခု ျဖစ္သည့္ ဒြန္ေမာင္း၊ (ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံ တကာ ေလဆိပ္ သစ္ႀကီး သု၀ဏၰ ဘူမိ ေၾကာင့္ ဒြန္ေမာင္း မွာ ျပည္တြင္း ေလဆိပ္ တစ္ခု အျဖစ္ ဘ၀ [...]

