အတဿတလန္တစ္ရွာပံုေတာှ
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၇၁)
ဝုဖ္သည္ အရူးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ဟု ပစ္ယံုမွတ္လိုက္ခ်င္သည္။ သို့ေသာှ အရူးတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို့ ထိုသူ၏ အသိဉာဏ္ပညာ၊ ဥစဿစာဓနနွင့္ စီမံခန့္ခြဲမွုစသည့္အရည္အခ်င္းမ်ားက ေတာှလြန္း၊ ေကာင္းလြန္းအားျကီးေနသည္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၇ဝ)
စတုတဿထပိုင္း ေရခဲျမို့ေတာှ ဧျပီလ ၁ဝ ရက္၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဗ်ူနိုေအးရီး ျမို့ေတာှ၊ အာဂ်င္တီးနား (၃၂) ဗ်ူနိုေအးရီးရွိ ျဗိတိသ်ွသံရံုးေရွ့ဝယ္ ဇိမ္ခံဆလြန္းကားျကီးမ်ားစီတန္းရပ္နားထားသည္ကို ျမင္ေတြ့ရ၏။ ပြဲတက္ဝတ္စံု ကိုယ္စီျဖင့္ ဂုဏ္သေရရွိ အမ်ိုးေကာင္းသားမ်ား၊ အမ်ိုးေကာင္းသမီးမ်ားျဖင့္ ပ်ားပန္းခတ္စည္ကားလ်ွက္ရွိသည္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၉)
ဟိုဇဖဲ၏ မ်က္လံုးမ်ား က်ဉ္းေျမာင္းသြား၏။ “ေတာင္ဝင္ရိုးစြန္းမွာ ဂ်ာမန္ ယူဘုတ္တစ္စီး လွုပ္ရွားေနတယ္လို့ေတာ့ ျကားတယ္။ လက္စသတ္ေတာ့ ယူ ၂ဝ၁၅ ကိုး” ထိုအခ်ိန္တြင္ တယ္လီဖုန္းသံျမည္လာ၏။ ဆန္ဒက္ကာသည္ ကမန္းကတန္းေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၈)
ဆန္ဒက္ကာနွင့္ ရြန္လစ္တဲလ္တို့အဖို့ ပစ္နွင့္ အယ္လ္ထံမွ သတင္းစကားကို ေစာင့္ဆိုင္းရခ်ိန္သည္ အသေခဿင်၊ အနနဿတ ျကာျမင့္လွသည္။ ဆန္ဒက္ကာသည္ သူ၏ ေရြွလိုဥထားေသာ ေဆးျပင္းလိပ္ျကီးမ်ားကို အနွေျမာမရွိ၊ တစ္လိပ္ျပီး တစ္လိပ္ဖြာေန၏။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၇)
အယ္လ္သည္ ေကဗင္ခန္းထဲသို့ေရာက္လာျပီး နစ္ျမွုပ္သြားေသာ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှကို သမင္လည္ျပန္လွည့္ျကည့္ ေန၏။ မျကာမီ သူ့မ်က္လံုးမ်ားျပူးထြက္လာသည္။ ဒုတိယ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှတစ္စီးက မီးထိုးကာသူတို့ေနာက္မွ လိုက္လာျပန္ေခ်ျပီ။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၆)
ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားေသာ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှမွ ေရဒီယို အခ်က္ျပ ဆက္သြယ္မွုေျကာင့္ ခုအခါ ဒတ္ပစ္တို့ ဂရန္းဘန့္ခ္ေနာက္သို့ မီးေမာင္းထိုး၍ ကင္းလွည့္ ေမာှေတာှဘုတ္တစ္စီး ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္လာသည္။ သို့ေသာှ ခုထိ သူတို့နွင့္ မိုင္ဝက္ခန့္ ကြာေဝးေနေသးသည္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၅)
ပစ္ေမ်ွာှလင့္ထားခဲ့သလိုပင္ ဇက္ဘူတာတစ္ဝိုက္ ဂိုက္နွစ္ရာ ပါတ္လည္အထိ ျဖန့္က်က္၍ လံုျခံုေရးမ်ားမဲမဲလွုပ္ ေနေအာင္ေစာင့္ေနျက၏။ တစ္တြဲထဲပါေသာ ရထားသည္ ဇက္ဘူတာကို တစ္နာရီ မိုင္ေျခာက္ဆယ္ နွုန္းျဖင့္ အရွိန္ ျပင္းစြာ ျဖတ္ေက်ာှသြားသည္ကို ေတြ့လိုက္ျကရသည့္ ထိုလံုျခံုေရးမ်ားသည္ ရထားတြဲထဲတြင္ သူတို့သားေကာင္မ်ား ရွိဦးမည္အထင္နွင့္ ရထားပါဝါလိုင္းမ်ားကို လ်ွပ္စစ္ဓါတ္အား ပို့လြွတ္မွုကို ျဖတ္ေတာက္ရန္ အလုပ္မ်ားေန၏။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၆၄)
ရထားသည္ ဘူတာမွ ျဖည္းညွင္းစြာထြက္ခြါလာ၏။ တျဖည္းျဖည္းအရွိန္ရလာ၏။ ရထားေပါှတြင္ထိုင္ေနရင္း ပစ္သည္ စိတ္မရွည္နိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည္။ တစ္နာရီ မိုင္ (၃ဝ) နွုန္း ခုတ္ေမာင္းေနေသာ ရထားကို ပို၍ျမန္လာေအာင္ ဆင္းတြန္း ေပးလိုက္ခ်င္စိတ္မ်ား ေပါှေပါက္ေနသည္။ အကဿခရာအစီအစဉ္အတိုင္း တည္ရွိေသာ ဘူတာတစ္ခုသို့ ေရာက္ေလတိုင္း ဘယ္အခ်ိန္ လံုျခံုေရးမ်ားနွင့္ တိုးမလဲဟု အသည္းတယားယား ျဖစ္ေနရသည္။ ဒဗလ်ွူဘူတာ အထိ အေနွာက္အယွက္ ကင္းေနသည့္အတြက္ ေပါှေပါက္လာေသာ သူတို့ေလးဦးစလံုး၏ မ်က္နွာေပါှမွ အျပံုးပန္းတို့မွာ အိပ္က္စ္ဘူတာအေရာက္ ေပ်ာက္ဆံုးရေတာ့သည္။
သင့္လူ
ေျကာင္ကိုခ်ူဆြဲျကသူမ်ား
ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ ျကီးမားစြာထား၍ အေကာင္အထည္ ေဖာှခဲ့ျကေသာ ပဏာမ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွု လုပ္ငန္းျကီးကို နွစ္ေပာင္း သံုးဆယ္ ျကာေသာခာဝယ္ ပညာရွင္တို့ ဆန္းစစ္ျကည့္ေသာအခာ မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္ မကိုက္သည္ကို ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေတြ့ရွိ လာျက၏။ မည္သို့ ျဖစ္ခဲ့သနည္း။
