အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂၄)
မေျပာ၊ မေျပာႏွင့္ ေျပာမဲ့ေျပာေတာ့လည္း အယ္လ္သည္ စီအိုင္ေအေရာ၊ အက္ဖ္ဘီအိုင္ေရာကို ေဆာ္ပေလာ္တီးသည့္ စကားမ်ိဳးက စေျပာ၏။ “ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါကိုေတာ့ ဝန္ခံရမွာပဲ။ ခင္ဗ်ားလည္းသိသားပဲ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိတဲ့ ရာဇဝတ္မႈက ေျဖရွင္းရ အခက္ဆံုးဆိုတာေလ။ ခုကိစၥက အဲသလို ျဖစ္ေနတာဗ်” အက္ဖ္ဘီအိုင္မွ ကန္ဟိန္းက ပြင့္လင္းစြာ ဝန္ခံလိုက္သည္။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂၃)
ပစ္သည္ အိပ္ယာမဝင္ခင္ လံုၿခံဳေရးကင္မရာကတဆင့္ သူ၏ သက္ေတာ္ေစာင့္မ်ားအျပင္မွာ အလုပ္ရႈပ္ေနပံုကို ၾကည့္ ေနမိသည္။ သူတို႔သည္ ေလဆိပ္ ေျမေအာက္ ေရဆိုးေျမာင္းစနစ္၏ ေျမပံုႀကီးကို ေရွ ႔ခ်၍ တစံုတခုကို ေရြးေန၏။ မၾကာမွီမွာပင္ ပစ္၏ ဂိုေဒါင္ႏွင့္ ေပကိုးဆယ္အကြာမွ ျဖတ္သြားေသာ အခ်င္း ရွစ္ေပရွိသည့္ ေရဆိုးပိုက္ႀကီးကို သူတို႔ ကင္းစခန္းအျဖစ္ေရြးခ်ယ္လိုက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ အိပ္မေပ်ာ္ခင္ သူတို႔ကို ေကာ္ဖီႏွင့္ ဆန္းဒဝစ္ခ်္ သြားေပးရ ရင္ေကာင္းမလားဟု စဥ္းစားမိေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုစိတ္ကူးကို ခ်က္ခ်င္းေမ့ပစ္လိုက္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္လိုက္ ေတာ့သည္။ မၾကာမီ သူအိပ္ေပ်ာ္သြား၏။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂၂)
ဝါရွင္တန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ အစြန္ရွိ ဒတ္ပစ္က အိမ္ဟုသမုတ္ထားေသာ ေလယာဥ္ဂိုေဒါင္ေဟာင္း၏ ေရွ႔တြင္ရိုးရြိဳက္ကားႀကီးရပ္လိုက္၏။ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ကတည္းက တည္ေဆာက္ထားေသာ ေလယာဥ္ဂိုေဒါင္သည္ စုတ္ျပတ္ညစ္ေထးလွ်က္ရွိ၏။ နံရံမ်ားတြင္ ေရညႇိအလိမ္းလိမ္းတက္လွ်က္။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂၁)
မစၥ ခရစ္စတင္း မန္ဒါ ဟက္စ္တက္စ္ သည္ တစ္ေခါင္းလံုးျဖဴေဖြးေနေသာ၊ ႏွစ္လို႔ဖြယ္အၿပံဳးပိုင္ရွင္ သေဘာမေနာ ေကာင္းပံုရသည့္ အဖြားႀကီးျဖစ္၏။ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ပံုရေသာ္လည္း လႈပ္ရွားမႈတို႔က သြက္လက္ဖ်တ္လတ္ဆဲ။ ပါးလ္မတၱားကို လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဒတ္ပစ္ႏွင့္မိတ္ဆက္ေပးေသာအခါ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္၏။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂ဝ)
ဆက္စနာဆိုင္ေတးရွင္း အာထရာ ဖိုက္ဂ်က္ေလယာဥ္သည္ ေလတပ္ပိုင္ အင္ဒရူးေလယာဥ္ကြင္း၏ အေရွ ႔ဖက္ေျပး လမ္းတြင္ ဆင္းသက္လွ်က္ရွိသည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ အေရးေပၚအစိုးရကိစၥမ်ား တြင္သာဤေျပးလမ္းကိုသံုးေလ့ရွိ၏။ အမ်ိဳးသား အဏၰဝါေဗဒ ေအဂ်င္စီပိုင္ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ အေဆာက္အဦးမ်ားသည္ ေလယာဥ္ကြင္း၏ အေရွ ႔ေျမာက္ ဖက္တြင္ တည္ရွိ၏။ လံုၿခံဳေရးအဖြဲ႔ဝင္ႏွစ္ဦးသည္ အဖြဲ႔ပိုင္ဗင္ကားတစ္စီးျဖင့္ အယ္လ္ဂ်ီယိုဒီႏိုအား ဗာဂ်ီးနီးယားျပည္ နယ္၊ အလက္ဇန္ဒရီးယားရွိ သူပိုင္ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းသို႔လည္းေကာင္း၊ ပက္အား သူမ၏သမီးေလးရွိရာ ေနအိမ္သို႔လည္း ေကာင္း ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ ထြက္ခြာသြားၾကၿပီျဖစ္သည္။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၁၉)
အမ်ိဳးသားအဏၰဝါေဗဒ ေအဂ်င္စီမွ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ ေရတပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဆန္ဒက္ကာ၊ အက္ဖ္ဘီအိုင္ ညႊန္ၾကား ေရးမွဴး ဖရန္စစ္ရပ္ေဒးလ္ တို႔ႏွင့္ နာရီေပါင္း မ်ားစြာ တယ္လီဖုန္း အေမးအေျဖ လုပ္ၿပီးေနာက္ နိဗၺာန္ဘံုမိုင္းတြင္းမွ အျဖစ္အပ်က္မ်ားအတြက္ စံုစမ္း စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ ပဏာမအဆင့္အျဖစ္ အစိုးရ တာဝန္ရွိသူမ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆံုရန္ အတြက္ ဒတ္ပစ္၊ အယ္လ္ဂ်ီယိုဒီႏိုႏွင့္ ေဒါက္တာ ပက္ထရစ္ရွာ အိုကြန္းနယ္လ္တို႔သည္ ဝါရွင္တန္သို႔ သြားေရာက္ရန္ အေၾကာင္းဖန္လာ၏။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၁၈)
ဒုတိယပိုင္း အတိတ္ေျခရာ ရွာေသာခါဝယ္ မတ္လ ၂၇ ရက္၊ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ အိုကူမာ ကမ္းေျခ၊ အႏၲာတိက (၉) ဝင္ရိုးစြန္းမုန္တိုင္း ဟု အမည္ရေသာ တန္ရွစ္ေထာင္ ေရခဲခြဲ သေဘၤာႀကီး ၏ မွန္လံု ပဲ့ခန္း ထဲတြင္ ရပ္ရင္း ကပၸတိန္ ဒင္နီယယ္ ဂီလက္စပီး သည္ မွန္ေျပာင္း တစ္လက္ ျဖင့္ ေရခဲျပင္ ၏ အေျခအေန ကို ေလ့လာေန၏။
အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၁၇)
ဒတ္ပစ္၊ အဲလ္ဂ်ီယိုဒီႏို၊ အီဂမ္၊ မာကြီးႏွင့္ လက္ေထာက္ ရဲမွဴး ႏွစ္ဦး ေပါင္း ေျခာက္ဦးပါ အဖြဲ႔သည္ ဘူေကးနီးယား မိုင္းတြင္းသို႔ခ်ီတက္လာၾကသည္။ ပစ္တို႔လြတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကသည့္ နယူးရွယ္ရီဒန္ ေျမေအာက္ခန္းဝင္ေပါက္မွာ ေပါက္ကြဲ မႈေၾကာင့္ တြင္းၿပိဳ ပိတ္ဆို႔ သြားၿပီ ျဖစ္သည့္ အတြက္ အာမီးနီးစ္အခန္းသို႔ေရာက္ရန္ ေရေအာက္လမ္းကိုသာသံုးရေတာ့ မည္။
သင့္လူ
ေျကာင္ကိုခ်ူဆြဲျကသူမ်ား
ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ ျကီးမားစြာထား၍ အေကာင္အထည္ ေဖာှခဲ့ျကေသာ ပဏာမ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွု လုပ္ငန္းျကီးကို နွစ္ေပာင္း သံုးဆယ္ ျကာေသာခာဝယ္ ပညာရွင္တို့ ဆန္းစစ္ျကည့္ေသာအခာ မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္ မကိုက္သည္ကို ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေတြ့ရွိ လာျက၏။ မည္သို့ ျဖစ္ခဲ့သနည္း။
