HIRIAUTATPA

နယူးရွယ္ရီဒန္ ဟိုတယ္၏ ေျမေအာက္ ဝိုင္သိုေလွာင္ခန္း သည္ ဒတ္ပစ္ လက္ခ်က္ျဖင့္ အဂၤေတ နံရံတြင္ ေဟာင္းေလာင္း ေပါက္ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီး ဝိုင္ပုလင္း ကြဲမ်ား၊ အုတ္က်ိဳး အစအနမ်ား ျဖင့္ ဓမၼာေသာက ဒီဇိုင္း ျဖစ္ေန၏။ ထိုအေပါက္ႀကီးမွ တဆင့္ ဒတ္ပစ္၊ မာကြီး၊ အီဂမ္ ႏွင့္ လက္ေထာက္ ရဲမွဴး တစ္ဦး တို႔သည္ မိုင္းတြင္း လိႈဏ္ေခါင္း အတြင္းသို႔ တန္းစီ၍ ဝင္ၾက၏။

မိန္းမ မ်ားသည္ ေသာတ အာရံုႏွင့္ ပါတ္သက္လွ်င္ ေယာက်္ား မ်ားထက္ ပိုမို ထက္ျမက္ ၾကသည္ဟု ပစ္ ထင္မိ၏။ ပက္ထရစ္ရွာ ဒီလို ေျပာလိုက္ေသာ အခါ သူ႔ တိုက္ခန္းသို႔ ရိုးရိုးေရာ၊ ဆန္းဆန္းပါ လာေရာက္ လည္ပါတ္ေလ့ ရွိသည့္ အမ်ိဳးသမီးတိုင္းက သူ႔နားထဲမွာ အေနေတာ္ ျဖစ္ေနသည့္ တီဗြီမွ အသံသည္ သိပ္ က်ယ္လြန္းသည္ ဟု ေစာဒက တက္ၾက သည္ကို ပစ္ အမွတ္ ရမိ၏။

လိႈဏ္ေခါင္းက မဲေမွာင္ဘိျခင္း။ ေဖြးကနဲ ျဖာထြက္ သြားေသာ မီးေရာင္ ေအာက္ဝယ္ ေရက လိႈဏ္ေခါင္း အမိုးနားထိ တက္ေန သည္ကို ေတြ႔ၾက ရသည္။ လူစိမ္းက သူ႔ကြန္ျပဴတာ အေသးစားေလး၏ စကရင္ ေပၚရွိ လိႈဏ္ေခါင္းမ်ား တည္ေနရာကို ျပသည့္ အစိမ္းေရာင္ မ်ဥ္းေၾကာင္း မ်ားကို အေသအခ်ာ ၾကည့္ၿပီး ေျခေထာက္ မ်ားကို လိႈဏ္ေခါင္း နံရံကို အားျပဳ တြန္းကန္ရင္း ေရေအာက္ ျမဳပ္ေနသည့္ လႈိဏ္ေခါင္းတစ္ေလွ်ာက္ စတင္ ကူးခတ္ ေတာ့သည္။ ပက္လည္း သူ႔ေနာက္မွ ဖဝါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။

(၃) ေတာ္လဲသံႀကီးသည္ ေျမေအာက္လႈိဏ္ဂူ အတြင္း နားမခံသာေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္လွ်က္ရွိရာမွ တျဖည္းျဖည္း တိုး၍ တိုး၍ေနာက္ဆံုးေတာ့ လံုးဝဆိတ္ၿငိမ္သြားေတာ့သည္။ ပိန္းပိတ္ေနေသာ အေမွာင္ထုႏွင့္ ေျခာက္ခ်ားဖြယ္ ၿငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္မႈ၊ ထိုအေမွာင္ထုႏွင့္ တိတ္ဆိတ္မႈ တို႔ကို ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးစပ္မ်ားထဲ ဖံုအလံုးအရင္းဝင္ေရာက္မႈေၾကာင့္ လည္ေခ်ာင္းယားလြန္လြန္းသျဖင့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ဆိုးလိုက္ၾကေသာ လူသားသံုးဦး၏ ေခ်ာင္းဆိုးသံမ်ားက ၿဖိဳခြင္းပစ္ လိုက္သည္။ ပထမဆံုးစကားစေျပာႏိုင္သူက အမ္ဗရိုစ္။ ေခ်ာင္းဆိုးရလြန္း၍ ေမာဟိုက္ၿပီး အစ္တစ္တစ္ျဖစ္ေနေသာ အသံကြဲႀကီးျဖင့္-