Examination (3)
စာ ေမး ပြဲ (၃) (၁) Examinations are necessary evils. သိုးေဆာင္း ပညာေရး ပါရဂူ ႀကီးမ်ားက စာေမးပြဲကို ထိုသို႔ ခ်ီးမြမ္း ေျခေက်ာက္ ေျပာခဲ့ ေရးခဲ့ၾကသည္။ လြမ္းေမာခဲ့ရေသာ တကၠသိုလ္ေႏြည မ်ားတြင္ စာေမးပြဲညမ်ား မပါ၀င္ဖို႔ က်ိန္းေသသေလာက္ရွိသည္။ ေခ်ာက္ခ်ား ဖြယ္ေကာင္းေသာ၊ စိုးထိတ္ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ ျဖစ္ေသာ၊ မူးေ၀ ေဖ်ာ့ေတာ့အားနည္းေသာ၊ စိတ္ႏွင့္ ကိုယ္ႏွင့္ မကပ္ေသာ၊ အခ်ိန္ႏွင့္ အမွ် စိတ္ဆင္းရဲရေသာ ညမ်ားသည္ အဘယ္မွာ လြမ္းေမာဖြယ္ ေကာင္းလိမ့္ မည္နည္း။ လြမ္းေမာဖို႔ ေနေနသာသာ ေတြးၾကည့္တာနဲ႔တင္ ေအာ္ဂလီဆန္စရာ ေကာင္းေတာ့သည္။
Examination (2)
စာ ေမး ပြဲ (၂) (၁) စာေမးပြဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိ၏။ ထို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စာေမးပြဲ တို႔ကို မရိုးရေအာင္ အစြမ္းကုန္ က်င္းပသည္ ကေတာ့ ေဆးတကၠသိုလ္ မ်ားပင္။ လူတကာ သိသည့္ ေရးေျဖ စာေမးပြဲ မွာပင္ အေမး ႏြားေက်ာင္းသား။ အေျဖ ဘုရားေလာင္းပံုစံ နည္းနည္း ေမးၿပီး မ်ားမ်ား ေျဖရသည့္ essay type ပံုစံ၊ သိသမွ် တိုတို ရွင္းရွင္း ခ်ေရးရ သည့္ multiple short question (MSQ) ပံုစံ၊ တစ္ခုေမး တစ္ခုေျဖ၊ မွန္ရင္ေန၊ မွားရင္ ေသရမည့္ multiple choice question (MCQ) ပံုစံ၊ ဘြဲ႔လြန္ [...]
500 days in Dvaravati (15)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၅) ခ်ဴလာ ႏွင့္ အန္နာ၊ မင္းတုန္းႏွင့္ ဆရာမွတ္ စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္လံုး သူ အျပင္မထြက္ျဖစ္။ ကိုးန၀င္း အခန္းထဲမွာ ေအာင္းေန၏။ စားေသာက္ဆိုင္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး စားခ်င္တာ မွာစားသည္။ တီဗြီ ၾကည့္သည္။ စာအုပ္ဖတ္သည္။ တစ္သက္လံုး ေတာင့္တ ခဲ့ေသာ တစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္ သလိုေနရသည့္ အခြင့္ အေရးကို အျပည့္အ၀ ရယူေနသည့္ႏွယ္။ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လို႔ပဲ ေျပာရမလား။ တီဗြီမွ The king and I ဇာတ္လမ္းလာေနသည္။ ထိုင္းရဲ့ ဂႏၲ၀င္ေျမာက္ အလွည့္အေျပာင္းတို႔ ကို မွတ္တမ္းတင္ရင္း အေနာက္လႊမ္းမိုးမႈ ကို သိမ္ေမြ႔စြာ မီးေမာင္းထိုးျပသည့္ ခ်ဴလာ ေလာင္ကြန္ ဘုရင္ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ [...]
Examination (1)
စာ ေမး ပြဲ (၁) (၁) နာမည္ ကိုက ေၾကာက္စရာ။ စာေတြ ကိုအျပတ္ ေမးမည့္ပြဲ။ “ရရင္ရ၊ မရ ရင္က်” မည္က ေသခ်ာ လွ၏။ (၂) ဘ၀ မွာ စာေမးပြဲ ေပါင္းမ်ား စြာ ကိုႀကံဳေတြ႔ ခဲ့ဖူးၿပီ။ ပီတိ ကေလး ပုစိေကြး ဘ၀ မွသည္ ေခါင္း ၾကာဇံ ေပါက္သည္ အထိ စာေမးပြဲ အသေခ်ၤ ႏွင့္ စစ္ခင္း ခဲ့ ရၿပီးၿပီ။ တစ္ခါ တစ္ေလ ၿပံဳး၊ တစ္ခါ တစ္ေလ မဲ့၊ တစ္ခါ တစ္ေလ ေတာ့ ေနေသး သပ၊ ၿခံဳထဲ ကခ်ိဳေသြး တျမျမ။ ေခ်ာက္အိပ္မက္ [...]
500 days in Dvaravati (14)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၄) တိုက္ကား Thailand International Corporation Agency အတိုေကာက္ TICA ကို သူက ၿဗိတိသွ် အသံထြက္ျဖင့္ တီကာဟု ဖတ္မိေသာ္လည္း ဆရာသမား ဦးေခါင္းျဖဴႏွင့္ အဖြဲ႔က အေမရိကန္ အဂၤလိပ္သံျဖင့္ တိုက္ကားတဲ့။ သူ႔ကို ေထာက္ပံ့မည့္ ေငြေၾကး စာရင္းမ်ားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေနၾကရွာသည္။ ေက်ာင္းစရိတ္ ဘတ္ ေျခာက္သိန္းခြဲ (ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္)၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ဘဏ္စာရင္းသို႔ တိုက္ရိုက္ လႊဲမည္ျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ဘာမွ မဆိုင္။ ေန စရိတ္ တစ္လ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္၊ ဒါလည္း ရန္နန္အိမ္ယာကို တိုက္ရိုက္ေပးအပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ေမႊးေထာ္၍ပင္ ေမာ္ၾကည့္ခြင့္ မရွိ။ သူႏွင့္ဆိုင္သည္က တစ္လ အသံုးစရိတ္ အျဖစ္ေပးမည့္ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္မွ်သာ။ ေရာက္ခါစမွာ [...]
500 days in Dvaravati (13)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၃) ဂ်ိဒယ္၊ ဂ်ိဒယ္ စိတ္လက္ မၾကည္သာစြာျဖင့္ အိပ္ရာ ကႏိုးလာေသာသူ။ နံနက္ခင္းသည္ ေနေရာင္ျခည္မ်ား ၀င္းလက္ ထိန္ေတာက္လ်က္။ ႏံုးႏံုး ခ်ိခ်ိ မ်က္ႏွာသစ္၊ ဆူဆူ ေအာင့္ေအာင့္ ေရခ်ိဳး။ ေဆာင့္ႀကီး ေအာင့္ႀကီး အ၀တ္လဲ။ ေငးေငး ငိုင္ငိုင္ နံနက္စာစား။ တကယ္ေတာ့ ငယ္စဥ္ ကေက်ာင္းမတက္ခ်င္၍ မိဘကို ေျခေဆာင့္ ငိုယို ဆႏၵျပသည့္ ကေလးငယ္မ်ား၏ အခ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ေနမိ ျခင္းပါ။ အမွန္တကယ္လည္း ေက်ာင္းသြားခ်င္စိတ္ လံုး၀မရွိ။ တစ္ရက္စာသည္ တစ္သက္တာ အတြက္ဖူလံု ျပည့္စံု ေနသလို။ ကိုယ္တတ္သိ နားလည္ေသာ ပညာကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဆက္လက္သင္ယူေနရျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္။ သူ႔အျဖစ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ လက္မွတ္ တန္းစီမိသလို ျဖစ္ေန၏။ [...]
500 days in Dvaravati (12)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၂) ေပျဖစ္ရင္ခံ လုမၺိနီ ဥယ်ာဥ္ေရွ ႔ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္သို႔ သြားရာလမ္းမွာ မသြားမွီက ေရာက္ႏွင့္သည္ လို႔ ေျပာရမလား။ ကားလမ္းတစ္ခုသာျခားသည္။ ကားေတြက တရမန္းၾကမ္း။ ရန္သူ လိုက္လာသည့္ႏွယ္ အျပင္းအထန္ေမာင္း ေနၾကသည္။ ဘယ္လိုမ်ားကူးရပါ့။ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက လူကူးမ်ဥ္းၾကားေရွ ႔တြင္ရပ္၏။ ၿပီးေတာ့ မ်ဥ္းၾကားထိပ္ တည့္တည့္ တြင္ရွိေသာ တိုင္တစ္ခုမွ ခလုတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္ရာ မီးနီျပၿပီးကားေတြရပ္သြားေတာ့သည္။ ဒီေတာ့မွ ဂုဏ္ျပဳခံ စင္ျမင့္ ေပၚ ႂကြလွမ္းလာေသာ ေရွာင္လင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အသြင္ျဖင့္ မ်ဥ္းၾကားကို တစ္လွမ္းခ်င္း လႈပ္တုပ္လႈပ္တုပ္ ျဖတ္ကူးေလသည္။ သူလည္း ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အနားမွ သက္ေတာ္ေစာင့္ကဲ့သို႔ ဖ၀ါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။ မ်ဥ္းၾကား၏ ဟိုဘက္ထိပ္တြင္လည္း အလားတူ ခလုတ္မ်ိဳးရွိ၏။ [...]
500 days in Dvaravati (11)
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၁) မဟာ ၀ိတရိုလိုင္ ခ်ဴလား ေရာင္ျခည္တစ္ေထာင္ အလင္းေဆာင္ေသာ သူရိယ ေနမင္းသည္ အေရွ ႔ေဂါယာကြ်န္းမွ ႂကြားႂကြား၀ံ့၀ံ့၊ ငြားငြား စြင့္စြင့္ ႀကီး ထြက္ျပဴ လာသည္ ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔ေတာ္မဟာ ရွိတစ္ခုေသာ အခန္းငယ္ကေလး အတြင္းတြင္ အိပ္စက္ေနေသာ သူ႔မွာ ေခြ်းသံတရႊဲရႊဲ ျဖင့္ အိပ္ယာမွ ႏိုးထလာေလ၏။ နံနက္ခင္း ၏အလွကို ခံစားၾကည္ႏူး ဖို႔အခ်ိန္မရွိ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္၊ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳး၊ အိမ္သာ၀င္၊ အ၀တ္လဲသည့္ နိစၥဓူ၀ အလုပ္မ်ားကို ယေန႔တြင္ မာရသြန္ႏႈန္းျဖင့္ တရစပ္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ရေလသည္။ ခုႏွစ္နာရီ ခြဲတိတိတြင္ သူ႔ကို ေက်ာင္းပို႔ဖို႔ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက ေအာက္ထပ္မွ ေစာင့္ေနမည္ ဆိုသကိုး။ ေတာ္ၾကာ ေနာက္က်လွ်င္ [...]


Recent Comments