အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၉)
ဒတ္ပစ္နွင့္ အယ္လ္ ဂ်ီယိုဒီနိုတို့ စတိုခန္းထဲမွ ထြက္လ်ွင္ ထြက္ခ်င္း အေဆာက္အဦး၏ ေထာင့္တစ္ေနရာမွ အသံထြက္လာသည္။ သူတို့ကို ေမးေနျခင္းျဖစ္သည္။ စကားသံက စပိန္လို။ အယ္လ္သည္ ေအးေဆးစြာ စပိန္လို ျပန္ေျပာရင္း သူ့လက္မ်ားကို ခါျပေန၏။ ဘာေတြေျပာေနမွန္းေတာ့ ပစ္မသိ။ သို့ေသာှလည္း တစ္ဖက္မွ သူ၏အေျဖကို ေက်နပ္ပံုေပါှသည္။ ဘာမွဆက္မေမးေတာ့။ သူတို့နွစ္ေယာက္ ခဏေစာင့္ ျပီး သေဘဿငာက်င္းရွိရာသို့ ဆက္ထြက္လာခဲ့သည္။ လမ္းေရာက္ေတာ့ ပစ္မေနနိုင္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၈)
“ျပသဿသနာကအဲဒါပဲဗ်” ဆန္ဒက္ကာသည္ ဟိုဇဖဲကို စိုက္ျကည့္ရင္း ျငီးေျပာေျပာလိုက္၏။ “က်ြန္ေတာှတို့မွာ အဲဒီ ကမဿဘာပ်က္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစဿစျကီးေျကာင့္ ေခါင္းမီးေတာက္ေနျကတယ္ ဗိုလ္ခ်ုပ္ေရ။ ကမဿဘာ တကယ္ ပ်က္မပ်က္ေတာ့မသိဘူး။ ဒီကိစဿစကို ကိုင္တြယ္ေနျကတဲ့ က်ြန္ေတာှတို့ သက္ဆိုင္ရာအဖြဲ့အသီးသီးကေတာ့ ဝရုန္းသံုးကားနဲ့ ပ်က္လုခမန္းျဖစ္ေနျပီ။ အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရရင္ အဲဒီ ကိစဿစအတြက္ က်ြန္ေတာှတို့မွာ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ ျပင္ဆင္ထားတာ မရွိဘူးဗ်။ တကယ္တမ္း ျပင္ဆင္ေနတာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ုပ္လည္းသိျပီးျဖစ္တဲ့ ဝုဖ္မိသားစုပဲ။ အခုလည္း ၂၁ ရာစု ေနာဧ သေဘဿငာျကီးေတြေဆာက္ေနတယ္ျကားတယ္”
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၇)
“ဘယ္လို ဗိုလ္ခ်ုပ္၊ ဘာလင္က ဗံုးခိုက်င္းထဲမွာ ဟစ္တလာ့အေလာင္း အျကြင္းအက်န္ေတြကို ရုရွားေတြေတြ့ခဲ့တယ္ ဆိုတာ မဟုတ္ဖူးတဲ့လား” “လံုးဝမဟုတ္ဘူးဗ်” ဗိုလ္ခ်ုပ္ဟိုဇဖဲက ရြန္လစ္တယ္လ္ကို ျပတ္သားစြာ ေျပာလိုက္၏။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၆)
အေစာင့္ေတြ သူတို့ကို မျမင္ပါေစနွင့္ ဟု ပစ္ျကိတ္၍ဆုေတာင္းေနမိသည္။ တစ္ကိုယ္လံုးအမည္းေရာင္ ေရငုတ္ဝတ္စံု ကို ဝတ္ဆင္ထားျပီး မဟူရာညအေမွာင္၏ အကာအကြယ္ကိုယူ၍ ေအးစက္မဲေမွာင္သည့္ ေရထဲတြင္ေနရေသာှလည္း မီးေရာင္မ်ား ထိန္ထိန္လင္းေနေသာ သေဘဿငာက်င္းနားသို့ကပ္လာရေသာအခါ သိပ္ေက်ာမလံုခ်င္။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၅)
ပစ္နွင့္ အယ္လ္တို့သည္ က်ဉ္းေျမာင္းေသာ ေတာင္ျကားလမ္းကေလး၏ထြြက္ေပါက္သို့ေရာက္ရွိရန္ ကိုက္တစ္ရာမ်ွ လမ္းေလ်ွာက္ရ၏။ ေတာင္ျကားလမ္းမွ ထြက္သည္နွင့္တျပိုင္နက္ ေရျပင္ကိုေတြ့ျကရသည္။ အေနာက္ဖက္ကမ္း သည္ အိပ္စ္ေမာက္ေတာင္တန္း၊ အေရွ့ဖက္ကမ္းသည္ ေသမင္းတမန္ေရခဲေတာင္စြယ္မ်ား၊ ဝုဖ္သေဘဿငာက်င္းနွင့္ ျမို့ျကီးတစ္ခုစီမ်ွ ျကီးမားလွသည့္ သေဘဿငာျကီးေလးစီးတည္ရွိရာ သူတို့သြားရမည့္အရပ္ကား ေရျပင္၏ ေျမာက္ဖက္ ကမ္း။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၄)
လြန္ခဲ့သည္ နာရီနွစ္ဆယ္တုန္းကေတာ့ ပစ္နွင့္အယ္လ္တို့သည္ ဤေနရာမွ မိုင္ေျခာက္ေထာင္ကြာေဝးေသာ အသံုးလံုး ရံုးခ်ုပ္ရွိ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး ဆန္ဒက္ကာ၏ ရံုးခန္းအတြင္း၌ လက္တစ္ဆုပ္စာ လူတစ္စုနွင့္အတူရွိေနခဲ့ျကသည္။ သူတို့မ်က္နွာမ်ားသည္ စိုးရိမ္၊ ေသာက၊ ဗ်ာပါဒ အေငြ့အသက္မ်ား လိမ္းက်ံလ်ွက္။
500 days in Dvaravati (21)
ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ “ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ ရည္းစားေလးကို ေခၚၿပီး ဦးခ်စ္လဘက္ရည္သြားေသာက္မယ္” တဲ့။ သူတို႔ ငယ္ငယ္က ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အဆိုေတာ္ႀကီး ကိုင္ဇာ၏ သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳ တစ္ပုဒ္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ေတာ္ဝင္ တကၠသိုလ္ႀကီးတြင္ ေက်ာင္းတက္ေနရေသာ သူ႔အတြက္ preliminary course ေခၚပဏာမ သင္တန္းမ်ားၿပီးဆံုး၍ မဟာဘြဲ႔အတြက္ တကယ့္အစစ္အမွန္ သင္တန္းမ်ား စပါေခ်ၿပီ။
အတဿတလန္တစ္ ရွာပံုေတာှ (၅၃)
ကတၱီပါည၏ အေမွာင္ထုထဲတြင္ မတ္ေစာက္လွစြာေသာ ေတာင္နံရံႀကီးမ်ားသည္ မိုးထိုးေန၏။ အင္ဒီးစ္ ေတာင္တန္း၏ အေနာက္ဖက္ျခမ္းရွိ ေပ ၁၁၈ဝဝ ျမင့္သည့္ စာရိုမူရာလန္ေတာင္ထိပ္သည္ အၿမဲတေစ ဆီးႏွင္းမ်ား ဖံုးလႊမ္းလွ်က္ ရွိသည္။ ညသည္ တိမ္ကင္းစင္လွ်က္ရွိၿပီး ေကာင္းကင္သည္ ၾကည္လင္လြန္းလွသည္။ ၾကယ္မ်ား၏ အလင္းေရာင္ေအာက္ဝယ္ မတ္ေစာက္လွေသာ ေတာင္နံရံတြင္ တေရြ ့ေရြ ့သြားေနေသာ ယာဥ္ကေလး တစ္စီးကို ေတြ႔ရ၏။
သင့္လူ
ေျကာင္ကိုခ်ူဆြဲျကသူမ်ား
ေမ်ွာှလင့္ခ်က္ ျကီးမားစြာထား၍ အေကာင္အထည္ ေဖာှခဲ့ျကေသာ ပဏာမ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွု လုပ္ငန္းျကီးကို နွစ္ေပာင္း သံုးဆယ္ ျကာေသာခာဝယ္ ပညာရွင္တို့ ဆန္းစစ္ျကည့္ေသာအခာ မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္ မကိုက္သည္ကို ဝမ္းနည္းဖြယ္ ေတြ့ရွိ လာျက၏။ မည္သို့ ျဖစ္ခဲ့သနည္း။
