ဘာသာျပန္

အခန္း (၁၁) ပုရိသမ်ား၊ ဣထဿထိယမ်ား နွင့္ ဟာနုမာမ်ား ယာဉ္မွူးေနာှတန္သည္ မိန္းမမ်ားကို အာကာသခရီးစဉ္တြင္ လိုက္ပါခြင့္မျပုသင့္ဟု ထင္မိသည္။ ေယာကဿင်ား၊ မိန္းမ အခြင့္အေရးခြဲျခားလို၍ မဟုတ္။ ထိုထိုေသာ ဣထဿထိယ ေခါှမိန္းမ တို့သည္ ပုရိသ အာကာသ ယာဉ္မွူး ေယာကဿင်ားမ်ားကို အလုပ္မလုပ္ နိုင္ေလာက္ေအာင္ ရင္ခုန္လွုပ္ရွားသည့္ ေဝဒနာ ေပးစြမ္းနိုင္ျခင္းေျကာင့္ ျဖစ္၏။

အခန္း (၉) ကနဦး စံုစမ္းျခင္း “က်ြန္ေတာှတို့ အခ်ိန္ျကာျကာလင္းမဲ့ အခ်က္ျပ မီးပန္းျကီးငါးခု လြွတ္ျပီး ရာမတစ္ခုလံုးကို ဓါတ္ပံုရိုက္ယူ ခဲ့ျပီးပါျပီ။ အေရးျကီးတဲ့ အရာေတြကို ေျမပံုဆြဲျပီး ယာယီနာမည္ေတြေပးထားပါတယ္”

အခန္း (၆) ေကာှမတီ ျဂိုလ္ေပါင္းစု ဋဿဌာနခ်ုပ္ စခန္းကို လေပါှတြင္ တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ ထားသည္မွာ မဟာအမွား တစ္ခုဟု ေဒါက္တာ ဘို့စ္ မျကာခဏ စဉ္းစား ေနမိသည္။ တကယ္ဆိုလ်ွင္ ေျမကမဿဘာ၏ ဩဇာ လြွမ္းမိုးမွုနွင့္ လြတ္လြတ္ ကင္းကင္း ေဝးေဝး လံလံ တစ္ေနရာတြင္ တည္ေဆာက္ ခဲ့ျကဖို့ ေကာင္း၏။ လေပါှတြင္မွ ေဆာက္ခ်င္သည္ ဆိုလ်ွင္လည္း ကမဿဘာကို မျမင္ရေသာ ဟိုမွာဖက္ ျခမ္းတြင္ ေဆာက္လ်ွင္ ေတာှေသး၏။

ဥကဿကာပ်ံတစ္ခု သို့မဟုတ္ ျကယ္ေသတစ္လံုးဟူသည့္ ကနဦး မွန္းဆခ်က္မ်ားသည္ ရာမ၏ ထိုပံုပန္းသဏဿဍာန္ကို ေတြ့လိုက္ရျပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ ေနလာနွင္းေပ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ရျပီျဖစ္၏။ ရာမသည္ ကီလိုမီတာ ငါးဆယ္ရွည္ျပီး ကီလိုမီတာ နွစ္ဆယ္ခန့္က်ယ္သည့္ အခ်ိုးညီ ထုလံုးရွည္ျကီးတစ္ခုျဖစ္၏။